يكي بود يكي نبود

زير گنبد كبود

لخت و عور تنگ غروب سه تا پري نشسه بود.

زار و زار گريه مي كردن پريا

مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا.

گيس شون قد كمون رنگ شبق

از كمون بلن ترك

از شبق مشكي ترك.

روبروشون تو افق شهر غلاماي اسير

پشت شون سرد و سيا قلعه افسانه پير.

از افق جيرينگ جيرينگ صداي زنجير مي اومد

از عقب از توي برج شبگير مي اومد...

« - پريا! گشنه تونه؟

پريا! تشنه تونه؟

پريا! خسته شدين؟

مرغ پر شسه شدين؟

چيه اين هاي هاي تون

گريه تون واي واي تون؟ »

پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه ميكردن پريا

مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا

***

« - پرياي نازنين

چه تونه زار مي زنين؟

توي اين صحراي دور

توي اين تنگ غروب

نمي گين برف مياد؟

نمي گين بارون مياد

نمي گين گرگه مياد مي خوردتون؟

نمي گين ديبه مياد يه لقمه خام مي كند تون؟

نمي ترسين پريا؟

نمياين به شهر ما؟

شهر ما صداش مياد، صداي زنجيراش مياد-

پريا!

قد رشيدم ببينين

اسب سفيدم ببينين:

اسب سفيد نقره نل

يال و دمش رنگ عسل،

مركب صرصر تك من!

آهوي آهن رگ من!

گردن و ساقش ببينين!

باد دماغش ببينين!

امشب تو شهر چراغونه

خونه ديبا داغونه

مردم ده مهمون مان

با دامب و دومب به شهر ميان

داريه و دمبك مي زنن

مي رقصن و مي رقصونن

غنچه خندون مي ريزن

نقل بيابون مي ريزن

هاي مي كشن

هوي مي كشن:

« - شهر جاي ما شد!

عيد مردماس، ديب گله داره

دنيا مال ماس، ديب گله داره

سفيدي پادشاس، ديب گله داره

سياهي رو سياس، ديب گله داره » ...

***

پريا!

ديگه تو روز شيكسه

دراي قلعه بسّه

اگه تا زوده بلن شين

سوار اسب من شين

مي رسيم به شهر مردم، ببينين: صداش مياد

جينگ و جينگ ريختن زنجير برده هاش مياد.

آره ! زنجيراي گرون، حلقه به حلقه، لابه لا

مي ريزد ز دست و پا.

پوسيده ن، پاره مي شن

ديبا بيچاره ميشن:

سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار مي بينن

سر به صحرا بذارن، كوير و نمك زار مي بينن

عوضش تو شهر ما... [ آخ ! نمي دونين پريا!]

در برجا وا مي شن، برده دارا رسوا مي شن

غلوما آزاد مي شن، ويرونه ها آباد مي شن

هر كي كه غصه داره

غمشو زمين ميذاره.

قالي مي شن حصيرا

آزاد مي شن اسيرا.

اسيرا كينه دارن

داس شونو ور مي ميدارن

سيل مي شن: گرگرگر!

تو قلب شب كه بد گله

آتيش بازي چه خوشگله!

آتيش! آتيش! - چه خوبه!

حالام تنگ غروبه

چيزي به شب نمونده

به سوز تب نمونده،

به جستن و واجستن

تو حوض نقره جستن

الان غلاما وايسادن كه مشعلا رو وردارن

بزنن به جون شب، ظلمتو داغونش كنن

عمو زنجير بافو پالون بزنن وارد ميدونش كنن

به جائي كه شنگولش كنن

سكه يه پولش كنن:

دست همو بچسبن

دور ياور برقصن

« حمومك مورچه داره، بشين و پاشو » در بيارن

« قفل و صندوقچه داره، بشين و پاشو » در بيارن

پريا! بسه ديگه هاي هاي تون

گريه تاون، واي واي تون! » ...

پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه مي كردن پريا

مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا ...

***

« - پرياي خط خطي، عريون و لخت و پاپتي!

شباي چله كوچيك كه زير كرسي، چيك و چيك

تخمه ميشكستيم و بارون مي اومد صداش تو نودون مي اومد

بي بي جون قصه مي گف حرفاي سر بسه مي گف

قصه سبز پري زرد پري

قصه سنگ صبور، بز روي بون

قصه دختر شاه پريون، -

شما ئين اون پريا!

اومدين دنياي ما

حالا هي حرص مي خورين، جوش مي خورين، غصه خاموش مي خورين

[ كه دنيامون خال خاليه، غصه و رنج خاليه؟

دنياي ما قصه نبود

پيغوم سر بسته نبود.

دنياي ما عيونه

هر كي مي خواد بدونه:

دنياي ما خار داره

بيابوناش مار داره

هر كي باهاش كار داره

دلش خبردار داره!

دنياي ما بزرگه

پر از شغال و گرگه!

دنياي ما -  هي هي هي !

عقب آتيش - لي لي لي !

آتيش مي خواي بالا ترك

تا كف پات ترك ترك ...

دنياي ما همينه

بخواي نخواهي اينه!

خوب، پرياي قصه!

مرغاي شيكسه!

آبتون نبود، دونتون نبود، چائي و قليون تون نبود؟

كي بتونه گفت كه بياين دنياي ما، دنياي واويلاي ما

قلعه قصه تونو ول بكنين، كارتونو مشكل بكنين؟ »

پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه مي كردن پريا

مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا.

***

دس زدم به شونه شون

كه كنم روونه شون -

پريا جيغ زدن، ويغ زدن، جادو بودن دود شدن، بالا رفتن تار شدن

[ پائين اومدن پود شدن، پير شدن گريه شدن، جوون شدن

[ خنده شدن، خان شدن بنده شدن، خروس سر كنده شدن،

[ ميوه شدن هسه شدن، انار سر بسّه شدن، اميد شدن ياس

[ شدن، ستاره نحس شدن ...

وقتي ديدن ستاره

يه من اثر نداره:

مي بينم و حاشا مي كنم، بازي رو تماشا مي كنم

هاج و واج و منگ نمي شم، از جادو سنگ نمي شم -

يكيش تنگ شراب شد

يكيش درياي آب شد

يكيش كوه شد و زق زد

تو آسمون تتق زد ...

شرابه رو سر كشيدم

پاشنه رو ور كشيدم

زدم به دريا تر شدم، از آن ورش به در شدم

دويدم و دويدم

بالاي كوه رسيدم

اون ور كوه ساز مي زدن، همپاي آواز مي زدن:

« - دلنگ دلنگ، شاد شديم

از ستم آزاد شديم

خورشيد خانم آفتاب كرد

كلي برنج تو آب كرد.

خورشيد خانوم! بفرمائين!

از اون بالا بياين پائين

ما ظلمو نفله كرديم

از وقتي خلق پا شد

زندگي مال ما شد.

از شادي سير نمي شيم

ديگه اسير نمي شيم

ها جستيم و واجستيم

تو حوض نقره جستيم

سيب طلا رو چيديم

به خونه مون رسيديم ... »

***

بالا رفتيم دوغ بود

قصه بي بيم دروغ بود،

پائين اومديم ماست بود

قصه ما راست بود:

قصه ما به سر رسيد

غلاغه به خونه ش نرسيد،

هاچين و واچين

زنجيرو ورچين!

*****

نظرات ()

تغيير!!!
تغيير عنصري انكار ناپذير در زندگي بشر!!!
ابهام!!!
ابهام عنصري پايدار در زندگي بشر!!!
ترس!!!
ترس عنصري ...
عشق...
دوستي...
انصاف...
فداكاري...
عدل...
مردانگي...
راستي...
درستي...
... ... ...
واژگاني كه اندك افرادي معناي دقيق آن را دريافته اند.
اي تو...
بله تو كه ادعاي انصاف و دوستي را به عرش اعلا رساندي ، آيا بويي از اين واژگان خام برده اي؟
تو كه دم از مردانگي و راستي زده اي ،آيا معناي دقيق الفاظ به كار برده را مي داني؟
مي دانم حتي رنگش را نديده اي چه برسد به لمسش!
مي دانم!!!
حق را به تو مي دهم كه در اين درگاه تاريك هستي رنگي را به جز سياهي نديدي!!!
بگذريم...
به قول استاد مطهري : بگذريم تا شكستمان حتمي شود.(اسم كتاب،صفحه و خطشم فكر مي كنم بهتر از من بدوني).
چند وقتي هست كه ديگه اون آدم سابق نيستم!
چند وقتي هست كه خودمو گم كردم!
چند وقتي هست كه به دنبال اوني هستم كه بود!
يه چند وقتي هست خيلي ها بهم ميگن ديگه نمي فهميمت!
چند وقتي هست خيلي ها رو از خودم رنجوندم!
چند وقتي هست خيلي ها رو دليت و ايگنور كردم!
چند وقتي هست كه محمد نيستم!
انگار يكي ديگم!
انگار دوباره از يه جاي ديگه از يه چيز ديگه از ... متولد شدم!
يه چند وقتي هست ...
قبلنا هر كي مي گفت خفه شو مي گفتم براي چي؟اگر من خفه شم كي حرف بزنه؟اگر من خفه شم چي درست ميشه؟
ولي الان هر كي بگه ! مي گم بابات با هفت پشتت خفه شن مرديكه ي ...
يه چند وقتي هست از كوره در ميرم!
مثل آجري كه داره مي پزه!
راستي تا حالا كوره ي آجر پزي ديدي؟آره كوره ي آجر پزي ...اونايي كه مشهدي يا جنوبي هستن خوب مي دونن چي ميگم ... مشهديها برن جنوب شهر (طلاب) اونجا پر كوره ي آجر پزيه!
اهوازيا هم برن قبل پليس راه اهواز سمت چپ نگاه كنن(يونس آباد)پر كوره هست!
هم آدم پزيش هم آجر پزيش!
بازم بگذريم...(شكستي ديگر)
امشب و يا بهتر بگم امروز كه ديگه يه چند ساعتي از شب گذشته و صبح شده بد جوري دلم گرفته ...
دوست دارم برم تو يه جنگل سر سبز تو شمال كشور(شمالي ها خوب مي دونن كجا برن،آره همون رامين آباد خودمون)تا مي تونم داد بزنم !!!
داد بزنم ...
هر چي مي خوام اون چيزي كه مجبورم كرده اينطوري بنويسم و يا بهتر بگم حرف بزنم رو بگم نمي دونم چرا نمي تونم!
اين چند وقته نمي دونم چرا اينقدر تهديد ميشم!
اونم از جنس مخالف!
آره خانمها با ما ور افتادن!
يكي مي گفت با خانوما در نيفت كه چهار چرخت هواست!
ولي كماكان به دنبال چرخ هام هستم!
يكي ميگه هر چي ديدي از چشم خودت ديدي!
يكي ميگه نذار بگم با مردمي كه ازشون دم مي زني چه كارا كه نكردي!
گفتم مردم داغ دلم تازه شد ... آخه مي دونين چيه؟ سايت مردمي رو براي هميشه تعطيل كردم!
سايت مردمي كه يك سال و اندي براش زحمت كشيديم و كلي توش حرف زديم!
حرفايي كه هر جايي نميشد زد...
به هر حال تعطيلش كردم ... حالا چرا و چي شد كه اين تصميم رو گرفتم زياد مهم نيست ...مهم اينجاست كه يك رسانه ي پويا و گوياي ديگه مثل خيلي هاي ديگه خاموش شد و ممكنه روزي يه جاي ديگه يكي يه جور ديگه روشنش كنه!
آها خبر دارين كه روزنامه ي الوقايع الاتفاقيه(خدا كنه درست نوشته باشم) از امروز چاپ شد (البته از ديروز)هنوز نخوندمش ولي اون طوري كه آمارش رو دارم از برو بچه هاي اصلاح طلب براش كار مي كنن. اميدوارم موفق باشن!
نمي دونم چرا هي وضوع عوض ميشه!؟
شايد ديگه خيلي كم اينجا بنويسم ... يعني يه جورايي از اين محيط زده شدم... نه نه اشتباه نكن .نه از اين محيط و نه از اين خونه و نه از بچه هاش ...بلكه از يه سري افراد كه وجودشون در اين مجموعه برام زجره!
افرادي كه مدام با ترفند هاي گوناگون  قصد در تخريب بنيه ي فكريم هستن.
نه از قصد واي شايد بي منظور هم نباشه!؟
تقاص چه چيز را پس مي دهم؟
فقط او مي داند...
بهتر ديدم ديگه تو هيچ بلاگي كامنت نذارم و با هيچ بلاگري آشنا نشم...
بجز همون چند تايي از بچه هاي قديمي كه اگر اونها تا حال نبودن من در حال حاضر اينجا نبودم و حتي ممكنه اصلا وجود خارجي نداشتم.
؛روزي روزگاري در يك سياره ي رنگي از جنس بلور موجودي بود نازنين از جنس بلور و به زيبايي بلور...اونا خيلي متمدن تر و باهوش تر و ....... از انسان هاي سياره ي ما بودن.
روزي اين موجود نازنين تصميم ميگيره بياد به اينجا ...يعني به زمين كه دورا دور خيلي ازش شنيده بود و تو ذهنش جاي حيرت آوري بود.
از حاكم سيارش اجازه ميگيره و به زمين عزيمت ميكنه.
قافل از اينكه وارد دنياي بسيار عجيبي شده.
وقتي از سفينه ي فضاييش پياده ميشه بر عكس اون فكري كه مي كرد و تصوري كه از زمين داشت همه چيز رو سياه سپيد ميبينه.
براش خيلي تعجبي بود كه چرا تو اين سياره همه چيز تشكيل شده از دو رنگ سياه و سپيد!!!
خلاصه تصميم ميگيره كه وارد دنياي ما بشه و بيشتر باهاش آشنا بشه!
هر روز كه مي گذشت سياهي و سپيدي هاي بيشتر رو مي ديد.
به درختان نگاه مي كرد به لانه س پرستو بر طاق ديوار ... به مردم ..به زنها به دختران و به پسران به مرداني كه صبح از خواب بيدار ميشن و براي يه لقمه نون تا شب جون ميكنن.
به اونايي كه تو جردن و فرشته براي بردن شرط بنديشون حاظر ميشن دنده عقب برن تو شكم يه دختر بي نوا كه تازه از دكتر زنان زايمان برگشته و با هزار اميد و آرزو مي خواد بره پيش شوهرش كه اگه برسه پيش هم بشينن و شب رو صبح كنن!
به اون اقايون حجره دار كه براي از دست ندادن يك قرون حاظرن برادرشون رو توي حجرشون حلق آويز كنن!
به اونايي كه براي رسيدن به قدرت سر پسر رهبر حكومت رو زير آب كردن!
به اونايي كه براي دفاع از مردم اطرافشون و بهتر بگم براي دفاع از خانواده شون به دستور يه برادر آزاده به نا كجا آباد تبعيد ميشن!
به اونايي كه براي بالا كشيدن خودشون حاظرن همسايه شون رو به ارزان ترين قيمت معامله كنن...
و .........
آره اون همه ي اينارو ميديد و هر روز به حيرتش افزوده مي شد و هر روز شادي و شورش به ياس و نا اميدي مبدل مي گشت.
آخه اون ديده بود كه يك شبه شانزده روزنامه با يك امضا توقيف شد .
اون ديده بود تو روز روشن مردم رو به تير مي بندن.
اون ديده بود كه چادر ها و كت و شلوار هاي اهدايي رو تو روز روشن با كت و شلوار هاي كمد خونه ي فرماندار عوض مي كنن.
اون مي ديد كه چه ظلمي ميشه!
و به اين نتيجه رسيد كه همه ي اينا باعث و بانيش خود مردم هستن
چون خود مردم هستن كه اين جامعه رو ساختن!
ديگه خسته شده بود.
ميره سوار سفينش بشه تا بره به سياره ي خودش ...سوار ميشه و اوج ميگيره ولي يه لحظه يه چيز عحيب نظرش رو جلب مي كنه ... يه چيز رنگي رو زمين ديده بود.
يه چيزي كه باعث شد چونش بچسبه به زمين.
يه جنس رنگي از اون دور دورا روي زمين ديد.
فرود اومد .
هر چه به زمين نزديك تر مي شد اون چيز رنگش بيشتر به چشم مي خورد
بين اون همه جنس سياه سپيد مگه ميشه يه جسم رمگي پيدا شه؟
با كمال تعجب از سفينش پياده شد.
نزديك شد.
سرش رو بالا گرفت.
ديد رو يه درخت دو سيب رنگي هست كه بين اون همه بي رنگي تو چشم مي زنه.
نزديك تر شد و به دو سيب رنگي كه تو تلالو آفتاب برق ميزد خيره شد.
يك دفعه به خودش اومد و دقت كرد
صدايي اومد
سرو صدا بلند و بلند تر ميشد!
بيشتر دقت كرد
و ديد
دو تا بچه ي معصوم زير همون درخت نشستن و دارن با هم بازي مي كنن.
سرش رو بالا گرفت و دو سيب رنگي رو ديد
و بعد دوباره به دو بچه ي معصوم نگاهي كرد
لبخندي به گوشه ي لبانش نشست و به راه خود ادامه داد.

................................
و چندان كه خش خش سپيد زمستاني ديگر
از فراسوي هفته هاي نزديك
به گوش آمد
و سمور و قمري
آسيمه سر
از لانه و آشيانه خويش
سر كشيدند
با آخرين پروانه ي باغ
از مرگ
من
سخن گفتم.
من مرگ خويشتن را
با فصل ها در ميان نهادم و
با فصلي كه مي گذشت!
من مرگ خويشتن را
با برف ها در ميان نهادم و
با برفي كه مي نشست!
من مرگ خويشتن را با ديواري در ميان نهادم
كه صداي مرا
به جانب خويشتن
باز پس نمي فرستاد.
چرا كه مي بايست
تا مرگ خويشتن را
من
نيز
از خود
نهان كنم.
........................
فكر مي كنم بعد از مدتها اين طولاني ترين نوشته هام بوده
احساس مي كنم كمي سبك شدم
از اونايي كه بهشون توهيني شده و يا دردي رو اين وسط متحمل شدن از ته دل عذر مي خوام و اميدوارم كه بخشيده شوم نه در اين بين بلكه در آن روز ...
سعي مي كنم هموني باشم كه قبلا بودم
ولي ...
بهاران راهتان ...هميشه شاد باشيد
يا حق...كوچيكه همتون ممد2

نظرات ()

you know and everybody knows that life has failed to bring the light of hope to my eyes, draw a smile on my face, and creat joy in my heart. You know and everybody knows that being tortured for you, being imprisoned for you and suffering for your sake has been the only joy I have ever had....it is from your joy that I feel comfort, it is your freedom that brings the light of hope to my sight, it is your comfort that I feel relaxed in my heart....I cannot speak well or write well.....please note the hidden force under my simple lousy words..please understand....please understand! I love you and consider you my only friend; all my life, all the days and nights, every moment of my life is a witness to my love and dedication for you

Your freedom is my doctrine

your success is my affection

your future is my only hope

Dr.Ali Shariati

-------------------

Mamad 2

نظرات ()

گفت: یه قصه تعریف کن.

گفتم: چه قصه‌ای؟

گفت: قصه‌ی بادکنک فروش.

گفتم: خوب؟

گفت: همون که روبروی شهربازی بادکنکای رنگی می‌فروخت. همون.

گفتم: آخرش پولدار بشه؟

گفت: نه. اون نه. همون که عاشق یه دختر دست فروش بود. هر روز می‌دیدش. هر روز یه بادکنک سفید بهش می‌داد.

گفتم: بلد نیستم اون داستان رو. بلدم؟

اخم کرد. گفت: بلدی، اذیتم نکن.

همان‌جور که نگاهش می‌کردم داشتم توی ذهنم یک داستان می‌ساختم از بادکنک فروش و دختر دست فروشی که روبروی شهربازی باشند و پولدار هم نشوند.

می‌خواست کمکم کند، گفت: بعد یه روز دختره مریض شد نیومد. پسره، بادکنکای قرمزش تموم شد، نیومد. بادکنکای نارنجیش تموم شد، نیومد. سبزا تموم شد نیومد. زردا تموم شد، بازم نیومد.

گفتم: خوب؟ بعد؟

ذره‌ای فکر کرد: بعد فقط سفیداش مونده بود. بعد دیگه شهربازی داشت می‌بست. بعد یه بادکنک سفید برای دختره نگه داشت. فرداش باز رفت شهربازی. بازم دختره نیومد، یکی دیگه نگه داشت. هرروز که دختره نمی‌اومد یه بادکنک سفید واسش نگه می‌داشت. بعد . . .

داشت خوابش می‌برد. حرف‌هاش نامفهوم شده بود. تا وقتی مطمئن شدم کاملا خوابش برده بالای سرش نشستم. بعد بلند شدم. چراغ را خاموش کردم و به اتاق خودم رفتم.

روی تخت دراز کشیدم. یاد شهر بازی افتادم. آن شب که آسمانش پر از بادکنک‌های سفید بود و هرچه گشتیم بادکنک فروش را پیدا نکردیم. هرچه فکرکردم چهره‌اش یادم نیامد. آخر ما بادکنک فروش‌ها را فقط از بادکنک‌هایشان می شناسیم.

نوشته ی دوست خوبم  شهرهيچکس

--------------------------

يا حق...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

من همونم كه يه روز
مي خواستم دريا بشم
مي خواستم بزرگترين
درياي دنيا بشم
آروز داشتم برم
تا به دريا برسم
شبو آتيش بزنم
تا به فردا برسم
اولش چشمه بودم
...........................

چشم من به اونجا بود
پشت اون كوه بلند
اما دست سرنوشت
سر راه نشانه رفت
توي چاله افتادم
باز منو زندوني كرد
.................
حالا يه مرداب شدم
يه اسير نيمه جون
......

(از اينکه اين شعر کامل نيست برای اين هست که بعضی از قسمتهاش رو به خاطر ندارم)

--------------------

ياحق...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

سنگ

برای سنگر

آهن

برای شمشير

جوهر

برای عشق ...

----------------

يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

جناب آقاي                          نظر به اينكه شما در سال جاري در پست                اقدامات شايان ذكري رو با دست توانمند خويش اجرا نموديد از شما تقدير و تشكر به عمل مي آيد.

اين شركت توفيق هر چه بيشتر شما را در خدمت به جمهوری اسلامی ايران از درگاه ايزد منان مسئلت می نمايد.

-----------------

يا حق ..كوچيكه همتون ممد۲

نظرات ()

دهانت را ميبويند
مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را ميپويند
مبادا شعله اي در آن نهان باشد
روزگار غريبيست نازنين
روزگار غريبيست
........
عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
روزگار غريبيست نازنين...

(شاملو)

يا حق...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

سازی بدون نوازنده

چه لحظاتی

چه دلگير

درياب نفس ساز را که در گندمکی خواهد سوخت!!!

يا حق ..کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

درخت با جنگل سخن می گويد

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سن می گويم

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

من ريشه های تو را دريافته ام

و با لبانت برای همه ی لبها سخن گفته ام

و دستهايت با دستان من آشناست

در خلوت روشنی با تو گريسته ام

برای خاطر زندگان .......

(احمد شاملو)

کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

همه ی هستی من آيه ی تاريکيست

که تو را در خود تکرار کنان

به سحر گاه شکفتن ها و رستن های ابدی می کشاند

من در اين آينه تو را آه کشيدم

آه

من در اين آينه تو را به درخت.آب.آتش پيوند زدم

زندگی شايد

يک خيابان درازست

که هر روز زنی با زنبيلی از آن می گذرد

زندگی شايد

ريسمانی است

که مردی با آن خود را از شاخه می آويزد

زندگی شايد

طفلی است

که از مدرسه بر می گردد

زندگی شايد

افروختن سيگاری باشد

در فاصله ی رخوتناک دو هم آغوشی

يا عبور گيج رهگذری باشد

که کلاه از سر بر می دارد

و با لبخندی بی معنی

به رهگذر ديگر می گويد

صــــــــــــــبح به خــــــــير

(فروغ)

کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

امروز يه کتابی رو تموم کردم به اسم زنده باد مرگ نوشته ی ناصر ايرانی چاپ سال ۱۳۴۶ که چند خط آخر اين کتاب برام خيلی جالب بود بد نديدم شما هم نگاهی بهش بندازين:

احمد چشم دوخت به چشمهای محمد.دستهای او را محکم فشار داد و گفت: من دوست دارم اين را اعتراف کنم محمد . اختيارم دست خودم نيست.کشيده می شوم به داخل اين دريا .با ذره ذره ی وجودم.گرچه می ترسم ...

محمد تعجب زده پرسيد: می ترسی؟

آره .می ترسم.مضطربم ...

واسه ی چی؟

اضطراب هر بشر خاکی را دارم که عاشق درياست.عاشق پيوستن به درياست ولی می داند جنسش از جنس دريا نيست. آلوده ست ...

آلوده به چی؟

به دروغ.تکبر.خود پرستی ...

محمد اعتراض کنان حرف او را قطع کرد و گفت:چی داری ميگی احمد؟ وجود تو پر از صداقت است .پر از فروتنی.

منظورم اين جور صداقتها و فروتنی ها که من دارم نيست.منظورم يک جور صداقت و فروتنی ديگر است.صداقت و فروتنی ئی که تو اصلا متوجه نمی شوی صداقت و فروتنی است که به خود بينديش.که بهش فخر کنی...خداحافظ .محمد ...خداحافظ.

احمد اين را گفت و از اين طرف جوی آب به آن طرف پريد و داخل جمعيت شد.

محمد رو پنجه ی پا قد کشيد ولی هر چه چشم انداخت او را نديد.مثل قطره ای محو شد در دل دريا.

يا حق ..کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

نا خدا گاه در اين زمان يا جمله ای از فرانسوی می افتم که ميگه:

اگر دوستت فقط يک چشم دارد

تو به نيم رخش نگاه کن

يا حق...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

ای بابا چرا اينقدر داد می زنی ...همين جام بابا ..جايی نرفتم که خوب آدم هر روز که نمی تونه بنويسه ...چه خبرتونه؟ چشم می نويسم:

جهان يادگارست و ما رفتنی

به گيتی چه ماند به جز مردمی

يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

وای خدا تا همين حالا خواب بودما!!!

خلاصه تونستم بعد از ۴۲ ساعت بی خوابی بخوابم...وای جاتون خالی بود...اينقده کيف داشــــــــــــــت ... که نگو.

خلاصه الانم بيدار شدم که بيام اينجا ببينم چه خبره.

راستی ديروز يه جمله ی خيلی زيبا يه جا خوندم بد نديدم شما هم بخونيد.

مراقب باش!

نقطه ی اوج هر فواره سر آغاز انحطاط آن نيز است.

يا حق...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

تا حالا شده هر کاری می کنی نمی تونی محبت يه نفر رو جبران کنی؟

آره می دونم شده !!!

چون هر کاری کنی نمی تونی محبتهای مادرانه رو جبران کنی!

محبت ... وفاداری ... عشق ... دوست داشتن

واژگانی گنگ در الفاظ ما !

گاه بدان انديشم و در يابم که شرمنده ام ...به دنبال راهی برای جبران همه چيز ... باشد که وقتی بماند برای جبران!!!

يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

به من نگاه كن
واسه ي يه لحظه
نگات به صد تا اسمون مي ارزه
من از خدامه بكشم ناز تو
تا بشنوم يه لحظه آواز تو
من از خدامه
پيش تو بمونم
تمام حرفاتو خودم بخونم
من از خدامه بمونم ديونت
سر بذارم تو شهر هم نشونت
به من نگاه كن
واسه ي يه لحظه
نگاهت به صد تا آسمون مي ارزه
من از خدامه بكشم ناز تو
..................

آهنگ اين شعر رو حتما دانلود کنيد

يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

ما که پوست اندختيم يه سری مشکلات پيش اومد که يکيش فونت بود...گوش شيطون کر مشکلش رو حل کردم فکر می کنم حالا ديگه برای خوندن پستها مشکل نداشته باشين.

آقا چه هوايی جون من !!!

آدم حال ميکنه نفس بکشه!!!

الانم اصلا خوابم نمياد گفتم بيام اظهار وجود کنم

خلاصه اينطوری... راستی ................ هيچی هيچی

فعلا...يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

تا حالا احساس کردی که رها شدی؟

از چی؟

از يه جای عذاب آور!

وای خيلی عاليه!!!

عجب حالی ميده!

جای شما خالی رها شدم از دست اين .........

يا حق ... کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

بعد از کلی فکر کردن ...

آره پوست انداختم ..يادمه يکی بهم می گفت ستاره ...اينم يه پوست ستاره ای برای روز نوشتهای يکی تو يه گوشه ای از اين خاک پهناور.

اميدوارم از درون نيز در سال جديد پوست بندازم.پوست بندازم و .......

يا حق ... کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

روزی گفتم ...

روزی ديدم ...

روزی ...

اين روزی ها بعضی هاشون چقدر عذاب آور هست.

اين روزی ها گاهی اوقات چه کارها که نمی کنه

و اونايی که تو اين روزی ها به خود می لولند را دريابيم.

روزگاران به کام.

شايد روز دگر نباشد برای جبران.

بکوش/يا حق ..کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

نمی دونم چرا احساس می کنم دارم پير ميشم.

دارم شورو حرارتی که در وجودم بود رو از دست ميدم.

نميدونم چرا دارم وا ميرم.

نمی دونم چرا ...

نميدونم وقتی می خوام به گلدونا آب بدم گلها چرا سر برمی گردونن!

نمی دونم وقتی بهش سلام ميگم چرا ميگه سلام!

نمی دونم برای چی شدم يه برگ خشک؟

نمی دونم که برای چه افسرده ام؟

نميدانم !!! نمی دانم !!!

کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

وای وای وای ... تيک تيکه ثانيه ها رو می شنوی ؟

تيک تيک تيک ... ... ... ... بــــــــــــــــــــــــــــوم

سال ۱۳۸۳ تحويل شد ... انا الله و انا  ای وای ببخشيد اشتباه شد اون مال پی ام يکی ديگه بود اشتباه اومد(آره اون شوهر خوبی فقط) يا مقلب القلوب والبصار ..يا مدبر اليل والنهار .............

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

بادت اندر شهريار بر قرار و بر دوام

سال خرم .فال نيکو . حال وافر . حال خوش

اصل ثابت. نسل باقی.تخت عالی .بخت رام

سال نو مبارک

يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

تا حالا به عنوانهايی که برای پست هام می ذارم توجه کردين ؟ می دونين رو چه حسابی عنوان بندی ميشن؟

الان بهتون ميگم !!!

وقتی که وارد کنترل پنل بلاگ ميشم و می خوام بنويسم اولين چيزی که گوشم برسه رو برای عنوان قرار ميدم ... خدائيش خلاقيت رو ميبينيد تا چه حد ..بعد بازم بگيد مغز ندارم .. امون از دست تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو (اين تو رو ديگه خودم کشيدم پرشين بلاگ کاره ای نبوده )

پس فردا عيده ...هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا ... آرزوهای خوب خوب برای همتون ميکنم ...هر چند آرزوهای ما هيچ کدوم عملی نميشه ...

آره بابا خبری نيست

شاد باشد ...فعلا...يا حق ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

آقا ما برای حفظ آبرو ميگيم مغز داريم ... شما نظرتون چيه؟

نظرات ()

امون از دست بعضی ها ديگه شورشو در آوردن از بس کم ظرفيت و بهتر بگم بی ظرفيتن . طاقت انتقاد کردن و نقد کردن رو ندارن ... اه اه

آره بابا رفتم يه جا کامنت گذاشتم ..کجا؟به تو چه !!! زياد مهم نيست فکر کن اومدم پيش تو ...بعد طرف ترش کرده کامنت منو دليت کرده و بعد اومده تهديدم کرده ..زرت بابا ...حالا کجاشو ديدی؟ يه حالی بهت بدم

بگذريم ...به خدا چه حالی دادن اين بچه ها ..کلی حاليدم وقتی صدای بوم بومشونو ميشنيدم ...شش هام حال اومد جان مصباح يزدی...خلاصه برو بچ دمتون جيز

راستی اين مرديکه هنوز ميل رو نفرستاده ..آخر سر دق می کنم ميميرم از دست اين

شبتون خوش عزيزان ...يا حق ..ممد۲

نظرات ()

حتما به عنوان توجه کردين ...دوم دوم دوم ... اين دوم نيست ... دوم هست ..صدای انفجار اون چيزی که امروز تو دست جوونای ما هست.(ولی نمی دونم چرا تو دست من نيست)

اومممممممممممممممم ... آها منم حال کردم که طرف حال کرد ... چی؟ نه بابا با تو نيستم ... خودش ميدونه با کيم...

۴ شنبه سوری و هزار تا عشق و حال خوش به حال همتون ...جای منم از رو کوپه های آتيش بپرين .. ...وايييييييييييييی ...الان منتظر يه ميلم نميدونم چرا اين مرديکه سندش نميکنه ... اه ..امون از دست آدمای کند ..فعلا بسته شاد وقت کردم بازم نوشتم ..همينش فعلا خوبه تا ببنيم چی ميشه ..يا حق .. ممد۲

نظرات ()

به جان خودم اينقده حرف دارم نميدونم از کجا شروع کنم ...ديگه بايد خودمو آماده کنم برای تحويل سال نو ...سال ۱۳۸۳ ... زرت بابا ۸۳ کجا بود ... بد بخت معلما ...کلی جيگرم کبابه اين شورای نگهبان شلغوزم که طرح رو رد کرد و نذاشت حقوق معلما رو از محل اعتبارات نفت بدن...بعد ميگن چرا سياست آموزشی ما اينتوريه ..آخه جون من اين وضعشه ...از همه ی اين ها که بگذريم الان خيلی خوشحالم تو دلم عروسيه ... نمی دونم کدوما با هم عقد کردن ... ولی خيلی تو دلم قجل ميره ...چرا؟ به تو چه فضول ...اونی که بايد بدونه خودش می دونه واسه چی!!! اها بابا عيدی ميدم ..چرا شلوغ ميکنی ...بابا بزرگيم ديگه از لا قرآن يه عيدی در ميارم به تو ميدم آره به تو ..مال خودت ...مال خود خودت... سال بعد اگه زنده مونم بهم نشون بده دوبله بهت بدم ... باشه بابا چرا ترش ميکنی همه جوره مخلصيم ... به جان خودم ديگه نمی تونم ادامه بدم ..آخه تو پی ام وقت يکی از بهترين ............ گرفتم و بايد بره بخوابه ..وگرنه بهتر می نوشتم ..اينو فعلا داشته باشين تا بعد ...بيشتر بنويسم رودل ميکنی امشب...آها يه چيز هم در آخر بگم من در تشکراتی که داشتم در آخرين پستم در تاريخ ۳۱ شهريور می کردم اسم ياسمن به کار بردم که خنم ياسمن ميبدی هستن ايشون که اسم ايشون به صورت ياســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمن نوشته شده بود که از تمامی اشخاصی که سوء تفاهم براشون پيش اومد عذر خواهی می کنم متاسفانه مشکل از پرشين بلاگ بوده که حرف رو کشيده(حال کردی طرف) ...يا حق ..کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

ســـــــــــــــــــــــــلام ...ما اومديم...وايسا ببينم...چقدر شد ..وايييييييييی خيلی شده جون خودم از کی؟آها يادم اومد مگه ميشه يادم بره ..هر روزش برام يه عمر بود ...ولی خب اومدم ديگه ...چی ميشه کرد ..ميگن هر اومدنی رفتنی داره ...ولی ظاهرا هر اومدنی رفتنی توام با اومدن داره ..خلاصه اومديم ديگه ... بابا چه خبر شد تو اين مدتی که نبوديم ..وبلاگستان يه جور ديگه شده ...چقدر بچه بلاگی اومدن تو ميدون ... وای چه حالی داره نوشتن ...يه حــــــــــــــــــالی داره ...دلت بسوزه تو که نميدونی ...فعلا بسته...کلی حرف دارم ...ولی هول شدم جون ممد ... نمی دونم چی بايد بگم ...فعلا ...کوچيکه همتون ممد۲

نظرات ()

حاج رسول معتمد محله بود . همه ي محل مي شناختندش و بهش احترام مي گذاشتند . حاجي ما يه دختر داشت و يه پسر . وقتي كه سال 59 جنگ شروع شد . حاجي و پسرش به فرمان امام ! به جنگ با دشمن ! رفتند حاجي هر دو ماه يك بار به خونوادش سر مي زد . كم كم بهاره - دختر حاج رسول - بزرگ شد. اول جنگ فقط دو سالش بود ام حالا چشم حسود يه دختر 9 ساله شده بود . ناز و دوست داشتني . تا اينكه خبر شهادت حاجي و پسرش كه هر 8 سال جنگ تو جبهه بودند به گوش اونها رسيد . عجب روزي بود مادر گريه مي كرد . بهاره كه تازه زندگي رو فهميده بود از مرگ حرف مي زد . مي گفت : مامان چرا بابا منو تنها گذاشت . مگه نمي گفت . اگه چاره داشتم تو را هم با خودم به جبهه مي بردم . مگه نمي گفت : مي خوام اينقدر زنده بمونم كه بچه هاي تو را ببينم . مگه دفعه ي آخري كه مي خواست بره نمي گفت :
- دخترم دعا كن ديگه ايران پيروز بشه و دفعه بعد با شيريني بيام . آخه مامان حالا كه همه ي رزمنده ها دارند به خونه ها شون بر مي گردند , من بايد جسد بابا و داداشم را ببينم .
از اون طرف مامانش هم گريه مي كرد , اما چي مي شد كرد . اونا پيش خدا رفته بودند
زمان گذشت بهاره 17 سالش شد سال سوم دبيرستان . اون سال بچه ها خيلي مي خوندند . سال ديگه كنكور داشتند
اما بهاره نه . نه بهاره نه دوستش شيرين . شيرين مي گفت . من كه برام فرق نمي كنه قبول بشم يا نه . چون حال دانشگاه رفتن را ندارم . به بهاره هم مي گفت
- تو هم فقط وقتتو هدر دادي . فقط كافيه اسمت تو ليست شركت كنندگان باشه بنياد شهيد هواتو داره . اگه به خاطر سهميه رتبه ات زير 1000 نشد . اونوقت بيا هر چي خواستي به من بگو .
شيرين راست مي گفت . بهاره سهميه شهدا داشت و اين خيلي بهش كمك مي كرد .
يه روز شيرين به بهاره گفت . بهاره بعد از ظهر بي كاري با هم يه جايي بريم .
بهاره پرسيد : كجا . من كلاس قرآن دارم برم
شيرين گفت : قرآن رو كه تو خونه هم مي توني بخوني . بيا اينجا آخر عشقه جون تو
بهاره گفت : آخه مامانم ناراحت ميشه
شيرين : بجه ننه اي ديگه
بهاره براي اينكه به شيرين ثابت كنه ديگه واسه خودش خانمي شده . پيشنهاد شيرين را قبول كرد
ساعت 6 شيرين در خونه بهاره بود . بهاره طبق عادت هميشه چادر به سر بود . شيرين وقتي اون را اينجوري ديد بهش خنديد و گفت
- دختر اينجوري كه راهمون نمي دند . چادرت را بردار
بهاره اول نا راضي بود . بعد شيرين بهش گفت : اين مسخره بازي ها مال امل هاست . جهان پيشرفت كرده . تو هنوز قوانين 1400 سال پيش را اجرا مي كني . خلاصه تا اومدند . به جاي مورد نظر برسند , بهاره كه فقط چادر را چون مامانش گفته بود سرش مي كرد و دليلش را نمي دونست , خام شد , طوري كه حتي پوشش مو را هم چيز زايدي مي دونست , چادرش را تو كيفش گذاشت و به اون خونه رفتند , اونجا يه سري دختر بودند , داشتند مي رقصيدند , بهاره چون براش تازگي داشت جالب به نظرش مي يومد , با شيرين به اتاق گريم رفتند و خوب آرايش كردند , شيرين سعي مي كرد با بهاره رقص كار كنه , تا دو ساعتي رقصيدند , كه بهاره گفت , شيرين كلاس قرآن من حالا تموم شد , مامانم منتظرمه بايد بريم , شيرين هم از دوستاش خداحافظي كرد و ناچارا با بهاره به راه افتاد . بين راه بهاره كه خيلي خوشش اومده بود براي شيرين تعريف مي كرد , شيرين هم بهش مي گفت , حالا اينكه چيزي نيست , تو رقص تمرين كن , بازم مي ريم .
خلاصه با همين خيالات از همديگه خداحافظي كردند .
فرداش بهاره چند تا نوار رقصي توپ از شيرين گرفت و تو راديو پخشي كه فقط نوار قرآني و مذهبي توش مي گذاشت . گذاشت تا باهاش برقصه . مامان بهاره اون موقع خونه نبود و بهاره راحت مي رقصيد . كم كم بهاره احساس كرد ديگه خوب مي تونه برقصه براي همين به شيرين گفت . شيرين وقتي رقصه اونو ديد , نزديك بود شاخ در بياره , بهاره واقعا خوب مي رقصيد . اصلا انگار بدنش براي رقصيدن آفريده شده بود , نرم , زيبا و..
فرداي اون روز شيرين به بهاره گفت : با يه پارتي واقعي چطوري ؟
بهاره گفت : چطور پارتي اي ؟
شيرين گفت : پارتي دختر و پسر
بهاره اول مخالفت كرد , اما شيرين به اون گفت , اونها همگي پسراي خوبيند , پاكند جون تو
بهاره ديگه قبول كرده بود , دوباره ساعت 6 به بهانه كلاس قرآن رفتند بيرون , وقتي به اون خونه رسيدند , بعد از آرايش به سالن رقص رفتند , شيرين بهاره را به همه معرفي كرد . و ازش دعوت كردند . برقصه
بهاره هم البته با كمي ناز رقصيد
همه براش دست زدند . بعد از اينكه يه كم رقصيد خسته شد , يكي از پسرها , اومد جلو گفت : شما خيلي قشنگ مي رقصيد , چهره ي خوشگل خودتون هم بهش اضافه شده و هر بيننده اي را جذب خودش مي كنه , مي تونيد بيشتر برامون برقصيد , بهاره گفت :
خواهش مي كنم , چشماي شما قشنگ مي بينه , اما من ديگه خسته شدم
شيرين يهو وسط حرفشون پريد و گفت : بهرام جون يه كم از اون نوشابه هاي انرژي زا براش بيار نيرو بگيره , بتونه برقصه و چشمكي به اون پسره -بهرام- زد
بهرام گفت: حتما , بعد يه شيشه ويسكي به بهاره داد گفت . يه كم بدمزه است اما خيلي نيرو زاست ,
بهاره به زور پايين داد , كمي بعد رقص بهاره شروع شد
چه رقصي . بهاره مست مست شده بود , ديگه راحت با همه ي پسرها مي رقصيد , بازم بهش ويسكي دادند , مراسم داشت تموم مي شد , شيرين و بهرام و چند تا بچه هاي درجه اول مونده بودند
بهرام رفت بهاره را بوسيد و گفت :
عزيزم خيلي خوب رقصيدي . مايلي امشبو پيش ما بموني
بهاره هم كه لا يعقل بود قبول كرد
اون شب بهرام و بهاره , .....
صبح وقتي بهاره از خواب بيدار شد , خودش را بي لباس و بي .... ديد
جيغ كشيد ,پيرزني  پيشش اومد و گفت , دخترم لباسهاتو بپوش و برو
بهاره گفت : اما اينجوري كجا مي تونم برم
پيرزنه گفت : خودكرده را تدبير نيست..............

نظرات ()

عشق از ديدگاه مردم در كوچه،خيابون،دبيرستان،زايشگاه ،دانشگاه،تاكسي و…
- ميل و جنبش به سوي يكي شدن،عشق ناميده مي شود.
- عشق چيز پاك و مقدسي است .وقتي عشق ،هيچ چيز برايت اهميت ندارد،جز معشوق
- عشق يعني ،پنير پيتزا
- دوست داشتن عميق
- يعني ليلي و مجنون
- محبتي كه هيچ قيد و بندي در خود نمي پذيرد
- عشق يعني ديوانگي
- عشق يعني ………….. دختر
- عشق احساسي است كه با علاقه شديد شخصي به كسي يا چيزي همراه است
- عشق شاگرد به معلمش يعني عشق
- اگر مي خواهي فارغ باشي، عاشق باش
- در عشق رمانتيك ،هر چيز تا زماني آرماني است كه دسترس ناپذير باشد .اما ارتباط نزديك اين دسترس ناپذيري را از بين مي برد.
- عشق حوضي پر از آب زلال است كه آدمهاي عاشق ماهيان آن هستند
- عشق گل سرخي است كه شكوفا مي شود و بعد از مدتي مي پژمرد
- خدا آدمهاي عاشق را دوست دارد
- عشق به خانواده از همه پاكتر است
- برو بمير بابا !!!!!!!!!!!
- عشق مرده آدم بيكار
- هيچ غمي به اندازه ي غم عشق زيبا نيست
- عشق هوس جواني هست
- عشق يعني تلفنتون قطع باشه بري تو برف به دوست دخترت زنگ بزني
- با انكار عشق و منع كردن جوانان از آن ، حقيقت وجودي انسان را نمي توان منكر شد
- آدم عاشق هميشه خود را لو مي دهد
- عشق جستجوي خوبيهاي مردم است
- عشق يعني سياوش قميشي
- عشق يعني همه چيز
- عشق سرگشتگي است
- و عشق يعني : كلمه ي عشق را از عشقه گرفتن و عشقه گياهي است كه بر درخت مي پيچد و تا او را خشك نكند ،دست از وي بر نمي كشد.

عشق از ديدگاه نوزادان:
نوزاد دختر :مامان !مامان! ديوار هاي اينجا قابل اطمينان نيستن . من ننوي ضد گلوله مي خوام. من الان نگاه يك نوزاد پسر را مي بينم كه از اطاق نوزادان پسر رد شده و دارد به من نگاه مي كند
نوزاد پسر: خانم پرستار!زحمتي داشتم . تا مادرم روي تختش بي حال افتاده مي شود نامه ي مرا به دختري كه روي ننوي آخري و همين چند ثانيه پيش به دنيا آمده بدهي؟ مي خوام واقها نخستين نفري باشم كه از او خواستگاري رسمي و مكتوب مي كنم!

عشق وابستگي نيست!
عشق اسارت و بردگي نيست.شايد هيچ مفهوميرا چون آزادي و رهايي نتوان در عشق پررنگ يافت. مي دانم كه اين جملات را بار ها شنيده اي #تو همه چيز من هستي#بدون تو نمي توانم زندگي كنم#بي تو مي ميرم#هر يك از ما شايد بارها اين جملات را گفته و يا شنيده باشيم و يا حتي آرزوي گفتن و يا شنيدننغمه هاي بي تو هرگز را داشته باشيم.
ولي صحبت امروز من ،تلاشي براي نفي هر نوع وابستگي در عشق است زيرا آن كه مي پندارد بدون معشوق خود ،قادر به زندگي نيست از عشق واقعي و اصيل بهره اي ندارد زيرا عشق حقيقي در كي ژرف از اين حقيقت است كه ما بايد بتوانيم بدون كسي زندگي كنيم و پس از آن زندگي كردن با او را انتخاب كنيم.بدون شك لازمه ي توانايي دوست داشتن ،توانايي تنها ماندن است.رابطه اي كه در آن وجود ما بستگي به ديگري باشد،عشق نيست كه رابطه ي انگلي است و افرادي كه عشقشان از اين نوع است وابستگان انفعالي مي نامند.آنها وابستگاني هستند كه مي خواهند ديگران تمامي لذائذ احساس آنها را تامين كنند و در اين جريان و براي رسيدن به اين خواسته به هر كاري تن مي دهند.وجود آنان چونان چاهي است كه هر چه در آن بريزي پر نمي شود.آنان بخشاينده نيستند بلكه گيرندگان محض هستند كه در خيال خود را بخشنده مي پندارند اينها همواره در جستجوي اين هستندكه دوست داشته شوند و ديگران به او عشق بورزند.
آنها غافل از اين واقعيت مهمند كه ديگران تنها مي توانند آن چيزي را به آها ببخشند كه خود آن را داشته باشند.يك ليوان وقتي سرريز مي شود كه پر باشد.
براستي چند نفر را مي شناسيم كه آنقدر از عشق پر هستند كه مي توانند از آن لبريز شوند و بخشي از اين عشق لبريز شده را نيز به ما ببخشند؟
خوب به پاسخ اين سئوال فكر كنيد.آيا به دنبال آب در كوزه هاي تهي ديگران نمي گرديم؟
وابستگان به عشق نمي دانند كه لازمه ي توانايي دوست داشتن ،توانايي تنها ماندن است . آنها در طلب يگانه شدن با معشوق خويشند و راه اين يگانگي را در نفي خويشتن به عنوان انساني آزاد و توانمند و منحصر به فرد مي دانند بي آن كه از اين راز آگاه باشند كه :#عشقي كه از دو نفر يك نفر بسازد.هر يك از آن دو نيم انساني خواهد بود#بي اختيار به ياد جملاتي از پيامبر اثر زيباي جبران خليل جبران مي افتم و آن را براتون زمزمه مي كنم.باشد كه به ياد بسپاريش.
عشق هديه اي نمي دهد مگر از گوهر ذات خويش و هديه اي نمي پذيرد مگر از گوهر ذات خويش ،عشق نه ملاك است و نه مملوك،زيرا عشق براي عشق في است. و يا در جايي ديگر چنين مي گفت :شما با هم زاده شديد و بايد پيوسته با هم باشيد تا آنكه مرگ بالهاي عمرتان را بركند.حتي در خاطره خوش خداوند هم باشيد.اما بگذاريد با هم بودنتان را در فضايي در ميان باشد و بگذاريد كه بادهاي آسمان بين شما در رقص و پايكوبي باشد.يكديگر را دوست بداريد.اما از عشق زنجير مسازيد.
بگذاريد عشق همچون دريايي مواج ميان ساحل هاي جانهايتان در تموج و احتزاز باشد .جامهاي يكديگر را پر كنيد ولي از يك جام منوشيد.از نان خود به يكديگر هديه دهيد ،اما هر دو از يك قرص نان تناول مكنيد.به شادماني با هم برقصيد و آواز بخوانيد،اما مگذاريد هر يك براي خود تنها باشد.همچون سيمهاي عود كه هر يك در مقام خود تنها است ،اما همه با هم يك آهنگ مترنمند.دلهايتان را به هم بسپاريد اما به اسارت يكديگر ندهيد.در كنار يكديگر بايستيد اما نه بسيار نزديك .از آنكه ستونهاي معبد از هم جدايند ولي باريك سقف را بر دوش دارند و هيچگاه بلوط و سرو در سايه ي هم به كمال رويش نرسند.
وابستگان چاههايي هستند كه هرگز پر نمي شوند براي آنها فرقي نمي كند كه چه كسي آنها را دوست داشته باشد فقط اين مهم هست كه به آنها بگويد:#دوست دارم#آنها به شدت نيازمند تحسين و تصديق ديگرانند .آنها مي توانند بارها معشوق خود را در زندگي عوض كنند و هيچگاه نيز عشق را نيابند زيرا آنان نمي دانند كه عشق را تنها بايد در درون خود بيابند.

فلش پايين عشق رو نشون ميده به روايت يک الا کلنگ ... ارزش ديدن داره(برای ديدنش بعد از اينکه لود شد گزينه ی play رو از روی صفحه انتخاب كنيد) 

نظرات ()

محمود چهار ساله بود و محمد برادرش پنج ساله كه پدربزرگ شان آقاي علي حسابي ملقب به حاج يمين الملك يا معزالسلطان كه مدتي كنسول ايران در روسيه و بعد در بغداد بود ماموريت جديد خود يعني سركنسولي ايران در شامات (سوريه ،لبنان و اردن ) را به پسرش معزالسلطنه سپرد بدين ترتيب معزالسلطنه سفير كبير ايران در دولت عثماني شد و موظف شد به سرعت خودش را به بغداد برساند. سفر ناگهاني خانواده به بغداد ،همه برنامه هاي زندگيشان را تغيير داد.بايد با اسب و قاطر و گاري سفر مي كردند و به سختي خودشان را به پايتخت عثماني مي رساندند و چون هر روزه ده يازده كيلومتر بيش تر پيش نمي رفتند،سفر خسته كننده شان حدود يك سال طول كشيد.خانواده حسابي يك سال هم در بغداد ماندند و بعد عازم شامات،محل اصلي ماموريت پدر محمود شدند و در بيروت سكونت گزيدند.سال اول ،سال خوبي بود و بچه ها در كنار پدر و مادر زندگي آرام و راحتي داشتند.اما به زودي پدر شروع به نامه نگاري كرد تا راهي پيدا كنند و به ايران بازگردد و پست و مقام مهم تري بگيرد.اين تلاش ها به زودي نتيجه داد و معزالسلطنه به گوهر شاد خانم گفت :كارمان درست شد.بايد برگرديم،ولي بهتر است بچه ها را همين جا به دايه بسپاريم.اين جا ماندن برايشان بهتر است.
-چرا؟
- اين جا به اروپا نزديك تر است و امكانات تحصيلي خوبي هم دارد.مي خواهم بچه ها با علوم روز آشنا شوند.
اما مادر قانع نمي شد .نمي توانست بچه هايش را به اميد يكي دو دايه رها كند و خودش براي زندگي بهتر به ايران بازگردد.پس پدر به تنهايي به ايران بازگشت و براي اينكه راه پيشرفت و ترقي و كسب مقامات بالاتر را هموار كند تصميم به ازدواج مجدد گرفت . اين وصلت او را به دربار قاجار نزديك تر مي كرد.البته همسر جديد براي فراهم كردن زمينه ي اين نزديكي ،شرطي هم گذاشته بود،شرط او اين بود كه پدر محمود خرجي خانواده اش را قطع و آن ها را از منزل سفارتي بيرون كند.معزالسلطنه، سرانجام به اين پيشنهاد تن داد و با اين تصميم وحشت ناك او محمود و برادر و مادرش در فقر و تنگدستي فرو رفتند، اما گوهرشاد، كه مادري فداكار و متدين و با همت بود،تصميم گرفت،به رغم همه سختي ها،به هر ترتيبي كه شده ،بچه هايش را بزرگ و به بهترين شكلي تربيت كندو چنين بود كه محمود در دامان اين مادر فاضله،قرآن كريم و ديوان حافظ را خواند و از بر كرد.بعد بخشي از گلستان و بوستان سعدي را حفظ كرد و سپس منشات قائم مقام و مثنوي مولانا و شاهنامه فردوسي را آموخت،به گونه اي كه قبل از ورود به مدرسه،بسياري از درس هايي را كه بايد در مدرسه مي آموخت،از مادر خود آموخته بود.در اين بين ،تنها كسي كه به اين خانواده ي مظلوم و درمانده كمك مي كرد و همچون فرستاده اي از سوي خداوند به داد آن ها مي رسيد.حاج علي ،مستخدم سفارت بود. مادر محمود توانست با كمك او دو فرزندش را در مدرسه فرانسوي بيروت نام نويسي كند.اين مدرسه را كشيش هاي فرانسوي اداره مي كردند و تنها مدرسه اي بود كه در آن از دانش آموزان شهريه نمي گرفتند. 

روحش شاد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

خوشکلی شک نکن !!!

هر کی گفت اين الان کجاست ؟؟؟

خــــــــــــــــوش اومدی شامباسگامبالو (البته زياد خوشکل نيستی ها)

نظرات ()

I had a dream...
I dreamed I was walking along the beach with God.
Across the sky flashed scenes from my life.
For each scene,I noticed two sets of footprints in the sand;
one belonging to me,and the other to GOD.
When the last scene of my life flashed before me,
I looked back at the footprints in the sand.
I noticed that many times along the path of my life there was only one set of footprints.
I also noticed that it happened at the very lowesr and saddest time in my life.
This really bothered me so I questioned God aboute it.
"God,you said that once I decided to follow you,you'd walk with me all the way."
But I have noticed that during the most troublesome times in my life,there is only one set of footprints.
I don't understand why when I needed you most you would leave me.
God replied,"My precious,precious child"
I love you and I would never leave you.
During your times of trial and suffering,when you see only one set of footprints
it was then that I carried you.

تصوري داشتم...
خيال كردم كه در كنار ساحل با خدا قدم مي زنم
در آسمان تصويري از زندگي خود را ديدم
در هر قسمت دو جاي پا ديدم
يكي متعلق به من و ديگري به خدا
وقتي آخرين تصوير زندگيم را ديدم
به جاي پا روي شن نگاه كردم
ديدم كه چندين زمان در زندگيم فقط يك جاي پا بيشتر نيست
دريافتم كه اين در سخترين نقاط زندگيم اتفاق افتاده
براي رفع ابهامم از خدا سئوال كردم
خدايا فرمودي كه اگر به تو ايمان بياورم هيچ زماني مرا تنها نخواهي گذاشت
ديدم كه در سخترين لحظات زندگيم فقط يك جاي پا بيشتر نيست
چرا زماني كه بيشترين نياز به تو داشتم تنهايم گذاشتي
خدا فرمود:فرزند عزيزم
تو را دوست دارم و تنهايت نمي گذارم
در مواقع سخت اگر يك جاي پا مي بيني
در آن لحظات تو را به دوش كشيدم

نظرات ()

وايييييييييييييييييی من تازه فهميدم ... که ــــــــــــــــــــــــــــ

اينجا کليک کنيد

نظرات ()

شک نکن ... موفق ميشی!!!

هر کی گفت اين ماشين مال کيه ! يه اکانت ۵۰ ساعته جايزشه!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

روزي روزگاري در چزيره اي دور افتاده تمام احساسها كنارهم به خوبي و خوشي زندگي مي كردند . خوشبختي . پولداري . عشق . دانايي . صبر . غم . ترس . و....... هر كدام به روش خود مي زيستند .
تا اينكه يه روز.....
دانايي به همه گفت : هر چه زودتز اين جزيره را ترك كنين ؛ زيرا به زودي آب اين جزيره را خواهد گرفت و اگر بمانيد غرق مي شويد .
تمام احساسها با دستپاچگي قايقهاي خود را از انبار خونشون بيرون آوردند و تعميرش كردند و پش از عايق كاري و اصلاح پاروها ؛ آنها را به آب انداختند و منتظر روز حادثه شدند .
روز حادثه كه رسيد همه چيز از يك طوفان بزرگ شروع شد و هوا به قدري خراب شد كه همه به سرعت سوار قايقها شدند و پارو زنان جزيره رو ترك كردند . در اين ميان ؛؛عشق؛؛ هم سوار برقايقش بود ؛ اما به هنگام دور شدن از جزيره ؛ متوجه حيوانات جزيره شد كه همگي يه كناز ساحل آمده يودند و ؛؛ وحشت ؛؛ را نگه داشته بودند و نمي گذاشتند كه او سوار برقايق شود . ؛؛ عشق ؛؛ سريعا برگشت و قايقش را يه همه حيوانها و ؛؛ وحشت ؛؛ زنداني شده توسط آنها سپرد . آنها همگي سوار شدند و ديگر جايي براي ؛؛ عشق ؛؛ نماند . قايق رفت و ؛؛ عشق ؛؛ در جزيره تنها ماند .

جزيره لحظه يه لحظه بيشتر زير آب مي فت و ؛؛ عشق ؛؛ تا زير گردن درآب فرو رفته بود . او نمي ترسيد زيرا ؛؛ ترس؛؛ جزيره را ترك كرده بود . اما نياز به كمك داشت . فرياد زد و از همه احساسها كمك خواست . اول كسي جوابش را نداد . درهمان نزديكيها ؛ قايق دوستش ؛؛ پولداري ؛؛ را ديد و گفت : ؛؛ پولداري‌ ؛؛ عزيز يه من كمك كن .؛
؛؛ پولداري؛؛ گفت متاسفم قايق من پراز پول و شمش و طلاست و جاي خالي ندارد!!!
؛؛ عشق ؛؛ رو به شوي قايق ؛؛ غرور ؛؛ كرد و گقت : مرا نجات ميدهي ؟؟
غرور پاسخ داد : هرگز تو خيسي و مرا خيس مي كني .
؛؛ عشق ؛؛ رو به سوي ؛؛ غم ؛؛ كرد و گفت : اي ؛؛ غم ؛؛ عزيز مرا نجات بده .
اما ؛؛ غم ؛؛ گفت : متاسفم عشق عزيز من اينقدر غمگينم كه يكي بايد بياد و خودمو نجات بده !!
در اين بين ؛؛ خوشگذاراني ؛؛ و ؛؛ بيكاري ؛؛ از كنار عشق گذشتند ولي هرگز عشق از آنها كمك نخواست !
از دور شهوت را ديد و به او گفت : ؛؛ شهوت ؛؛ عزيز مرا نجات ميدي ؟؟
شهوت پاسخ داد : هرگز...برو به درك.......... سالها منتظر اين لحظه بودم كه بميري !... حالا بيام نجاتت بدم ؟؟؟!!!!!
؛؛عشق؛؛ كه نمي توانست نا اميد بشه رو يه سوي خدا كرد و گفت : خدايا ... منو نجات بده .
ناگهان صدايي از دور به گوشش رسيد كه فرياد مي زد : نگران نباش من دارم به كمكت مي آيم .
عشق آنقدر آب خورده بود كه ديگه نمي توانست روي آب خودس را نگه دارد و بيهوش شد .
پس از به هوش آمدن با تعجب خودش را در قايق دانايي يافت . آفتاب در حال طلوع مجدد بود و دريا آرامتر از همشه . جزيره آرام آرام داشت از زير هجوم آب بيرون مي آمد زيرا امتحام نيت قلبي احساسها ديگه به پايان رسيده بود .
؛؛ عشق ؛؛ برخواست به دانايي سلام كرد و از او تشكر نمود .
؛؛ دانايي‌ ؛؛ پاسخ سلامش را داد و گفت : من شجاعتش را نداشتم كه به سمت تو بيايم . ؛؛شجاعت‌ ؛ هم كه قايقش دور از من يود نمي توانست براي نجات تو راهي پيدا كند . پس مي بيني كه هيچكدام از ما تو را نجات نداديم ! يعني اتحاد لازم را بدون تو نداشتيم .؛؛ تو حكم فرمانده همه احساسها را داري ؛؛.
؛؛عشق؛؛ با تعجب گفت : پس اون صدا كي بود كه به من گفت براي نجات من مي آيد ؟؟؟؟
دانايي گفت : اون زمان بود .
؛؛ عشق ؛؛ باتعجب گفت : زمان ؟؟!؟
دانايي لبخندي زد و پاسغ داد : بله ؛ زمان ؛؛؛ چون اين فقط زمان است كه لياقتش را دارد تا بفهمد كه ..........................عشق چقدر بزرگ است .

پس بدون كه عشق با منه دوستم داشته باش اي عزيز رفته ار دست......

نظرات ()

خواب سفيد

 كارگردان ، فيلمنامه نويس : حميد جبلي
فيلمبرداري : تورج اصلاني
تدوين : ژيلا ايپكچي
موسيقي متن : پيروز ارجمند
صدابردار : پرويز آبنار
طراح صحنه : ايرج طهماسب
تهيه كننده : مجيد مدرسي
بازيگران : حميد جبلي ، صغري كريمي ، اليزابت اميني ، يوسف يوسف پشندي ، عباس قدير
رنگي ، ٩٠ دقيقه

درباره فيلم

خواب سفيد فيلمي عاشقانه درباره عشق نيست ، بلكه روايت واقعي از عشق است . آنطور كه از بيرون ديده مي شود نه آنطور كه خيال مي كنيم . اين فيلم داستان آدم ساده اي است كه با روياي عشق زندگي مي كند.

~~~~~~~~~~~~~~

خواب سفيد ½**
كارگردان: حميد جبلي
بازيگران: حميد جبلي و اليزابت اميني
رضا كارگر تقريبا كند ذهن يك مغازه فروش لوازم عروسي است. عشق او به يكي از مانكن هاي مغازه، وقتي رنگ واقعيت مي گيرد كه او زني را دقيقا همشكل آن مجسمه مي يابد. همه اين ها در حالي است كه دختري از طبقه رضا، عاشقانه او را دوست دارد.
خواب سفيد فيلم متفاوتي است. اين متفاوت بودن صرفا به معناي خوب بودن اثر نيست. نكته جالب در همين جا است. خواب سفيد در نوشتن آن قدر دست منتقد را باز مي گذارد كه نويسنده مي تواند فيلم را در حد يك سوته دلان بالا ببرد يا تا سطح برخي از اپيزودهاي ضعيف مجموعه صندوق پست يا همان كلاه قرمزي و آقاي مجري خودمان پايين بكشد. اما...

پس از شكست همه جانبه پسر مريم و در اين فقر كمدي سينماي ايران، خواب سفيد شايد عاقلانه ترين راه ممكن براي بازگشت حميد جبلي به موفقيتهاي قبلي است. جبلي كه سابقه صداسازي دو عروسك پر فروش را در كارنامه اش دارد، براي خواب سفيد به عروسك قدر نيافته خود، اجازه كار مي دهد و كاراكتر عروسك پسر خاله را با مقداري از طنز عروسك محبوبتر، تبديل به آقا رضاي خواب سفيد مي كند.
فيلم، دو ستون محكم دارد. اول بازي خود جبلي و دوم داستاني جذاب و زيبا.
خواب سفيد، فيلم جبلي بازيگر است. او آن قدر درگير درآوردن نقش خود بوده كه كاملا كارگرداني را فراموش كرده است. بازيهاي بسيار بد بازيگران كناري و ايرادات گاه اوليه كارگرداني در برخي صحنه ها، اين مورد را به خوبي نمايان مي سازد. داستان زيبا اما كوتاه جبلي هم در فيلمنامه به خوبي بسط يافته است. اگر فيلم مي تواند تماشاگرش را تا انتها روي صندلي نگه دارد، به دليل همين فيلمنامه خوب است.

اين فيلم در جشنواره فجر نامزد در يافت جايزه در 7 رشته فيلمنامه، بازيگر نقش اول و دوم مرد، موسيقي، صدابرداري، صداگذاري و چهره پردازي شد كه ديپلم افتخار بهترين بازيگر نقش اول مرد به اين فيلم اهدا شد.

حتماٌ اين فيلم رو ببنيد

نظرات ()

سلام .. بازم مي خوام يه داستان واستون تعريف كنم ... اين داستان با تمامي داستان هايي كه تا بحال تعريف كردم فرق مي كنه ... داستاني از زمان هايي كه ...
يكي بود يكي نبود ... زير گنبد كبود هيچ كي نبود  ...
توي يكي از روزهاي گرم شهريور ماه يه پسر به نام ارژنگ پا به دنياي اينترنت گذاشت ... البته اين ارژنگ ما قبلا هم به اين دنيا اومده بود ولي اين باراومده  تا بمونه ...بمونه تا جايي كه بتونه ... اين ارژنگ ما 17 سال سن داشت ... اول ها به وب گردي مشغول بود از اول ها منظورم 2،3 هفته ي اول هست ... از همه ي پيج ها ديدن مي كرد ... از سايت هاي خبري گرفته تا سايتهاي سكس ... همه جوره هر چي كه دلتون بخواد ... اون چيزي كه اونو به اينترنت نزديك تر مي كرد ...تسلطش در زبان بود كه مي تونست خيلي راحت از اين طريق با دنياي مبهم نت ارتباط برقرار كنه ... تا اينكه يه جايي كلمه اي به نام چت رو خوند ... پيش خودش گفت چت؟ ... و گفت چه چيزه جالبي هست ... ابتدا وارد چت روزي شد ... حتما همگي ،چت سايت روزي كام رو ديديد ... چند روزي اونجا سر گرم بود تا اينكه اينقدر اونجا بود كه همه اونو ميشناختند ... يه روز يه شناسه اومد وارد محيط چت روزي شد به نام عسل ... تا اون زمان ارژنگ فقط با دو سه تا دختر تو روزي حرف زده بود ... البته خوب بيرون از محيط نت هم چشم و گوشش زياد مي جنبيد ... خلاصه عسل وارد شد و بزرگ تو محيط چت نوشت كسي پي ام نده به هيچ عنوان ... اينو نوشت و ديگه ساكت شد ... ارژنگ پيش خودش فكر كرد پس چرا اومده اينجا ؟ ... بهش پي ام داد و گفت سلام ... سلام ... سلام ... شايد 20 بار گفت سلام تا خلاصه عسل جواب داد گفت سلام ... امرتون ...خيلي گرم ازش پرسيد عرض خاصي نداشتم فقط  مي خواستم بپرسم شما كه نمي خوايد چت كنيد چرا اينجا اومديد ... عسل يكم ساكت موند ... و بعد گفت : موضوع شخصي هست و قابل گفتن نيست ... ارژنگ كه خودش اينكاره بود گفت خانوم خانوما من مي دونم دردي داريد ...ميشه در ميون بگذاريد تا بتونم به نوعي بهتون كمك كنم؟عسل گفت: درد من با هيچ مرحمي درمان نميشه ... ارژنگ گفت ... چه چيز بهتر از مرحم عشق ... عسل بعد از چند دقيقه از ارژنگ پرسيد چند سالته ... ارژنگ كه از اين سئوال جا خورده بود ...براي اينكه عسل ارتباطش رو باهاش قطع نكنه و اون جوري كه احساس كرده بود عسل سنش خيلي بيشتر از اون بود گفت من 24 سالمه ... عسل گفت آقاي ارژنگ من 28 سالم هست و شما خيلي كوچك تر از من هستيد فكر نمي كنم بتونيد مشكل منو درك كنيد ... ارژنگ خودش ته ماست مالي بود سريع بين كلام عسل گفت من 27 سالمه ... عسل ناراحت شد و گفت چرا دروغ ميگي من از آدماي دروغ گو بدم مياد ... ارژنگ گفت من دروغ نگفتم مي خواستم اول سن شما رو بدونم بعد سن خودم رو بگم و چون بارها به اين نحو با احساساتم بازي شده اين كار رو كردم ... عسل كه مشكلش نوعي برمي گشت به اين موضوع كاملا ارژنگ رو درك كرد و به نوعي حرفش رو باوركرد... عسل 1 سالي بود كه تو محيط چت بود ... البته 1 سال كه نه ... 7ماه ...ولي ارژنگي كه 2 هفته با چت بود تونست با كمي بازي با كلمات اطمينان عسل رو به خودش جلب كنه ... عسل پرسيد از كجا چت مي كني و به قول خودمون اي اس ال؟ ارژنگ گفت از ................. هستم ...27سالمه و اسمم هم ارژنگ هست ... و بعد سريع گفت شما چطور ... عسل با كمي مكس گفت ... مريم هستم ... از ................. هستم ... و 28 سالمه ... (دوستان چون اين داستان عين واقعيت هست و به دليل اينكه افرادي كه در داستان از آنها نام برده ميشه كاملا وجود خارجي دارند و ممكن هست شما با آنها آشنايي داشته باشيد لذا از بنده خواسته شده مشخصات كامل رو ارائه ندم) ارژنگ پرسيد چرا اسم شناسه رو عسل گذاشتي ... مريم گفت خوب عسلم ديگه ... ارژنگ از فرصت استفاده كرد و گفت اون عسل رو بخورم ... و بعد مريم گفت چون از اسم عسل خوشم مياد اين شناسه رو انتخاب كردم...مريم پرسيد بيا بريم تو ياهو مسنجر ... آي ديت چيه ارژنگ؟ ... ارژنگ كه نمي دونست يا هو مسنجر چيه ! گفت نه اينجا بهتره ... محيطش گرم تر و دلچسب تره ... مريم هم قبول كرد و گفت خوب حرف بزن ... ارژنگ گفت چي بگم .،؟ مريم گفت مگه نمي خواستي مشكل منو حل كني؟ ارژنگ گفت چرا خوب حالا مشكلت چيه؟ ... مريم گفت شوخي كردم ارژنگ ... بگذريم ... و  بعد سريع گفت ارژنگ من چون دوست دارم دوستي ما يه دوستي پاك و بدون هيچ دروغي باشه خودمو كامل تر معرفي مي كنم ... من 2 سال پيش ازدواج كردم  يعني ازدواج نه ...عقد كرديم ... و بعد جدا شدم ... البته من الان زن هستم ... ( قابل ذكر هست كه بعضي از مطالب اين داستان رو به علت اينكه عنوان كردنش مخالف هنجارهاي اجتماعي هست :::: مواردي كه بالاي سن 18 سال است :::: نوشته نميشه ) ارژنگ سريع حرف مريم رو بريد و گفت خوب باشي .. الان كه اينجا هستي و دوستي ما قرار هست يه دوستي پاك باشه ... حالا تو هر چي باشي ...مريم گفت هر چي؟ ارژنگ گفت هر چي!!!
با اين حرف مريم دلش به ارژنگ نزديك تر شد البته مريم يه ازدواج نا موفق داشته و به اين حرفها عادت داشته ولي اين بار يه حسي بهش مي گفته كه بهش اعتماد كن... (تا يادم نرفته از تمامي عوامل اين داستان قدرداني و تشكر مي كنم كه اجازه ي اين رو دادند تا اين موضوع اينجا مطرح شه ... آقا ارژنگ و ... تشكر مي كنم .) ارژنگ ميگه من صاحب يه شركت هستم تو ........ ، البته قابل ذكر هست كه دروغ نگفته بود شركتي كه ازش نام برده بود شركت پدرش بود . از مريم پرسيد مريم تو چي؟ شاغلي؟ مريم اولش ترسيد از خودش بگه ولي گفت : من هم تو يك شركت حسابدارم ... ديپلم رياضي دارم ... توي شركت .......... حسابدارم و ميشه گفت تمامي مسئوليت حسابرسي اين شركت در دست منه ... پرسيد ارژنگ مدركت چيه؟ ارژنگ گفت كارشناسي ... كارشناس ميكانيك ... قابل ذكر كه ارژنگ عاشق ميكانيك بود ... اينم بگم كه ارژنگ و مريم همشهري نبودن اونا خيلي از هم دور بودن ... ارژنگ گفت :مريم از خودت بگو : بيشتر بگو ... (باز هم بايد توضيح بدم كه اين داستان دقيقا 5 ماه طول ميكشه ولي چون قسمتي از مطالب به درخواست ارژنگ حذف شده {حرفهاي خيلي خودماني مريم و ارژنگ } اين داستان در اين چند خط خلاصه ميشه ) مريم شروع ميكنه به باز كردن سفره ي دلش ... ميگه من عاشق درس خوندن بودم و خيلي درسم خوب بود ... 18 سالم بود كه ديپلم رياضي رو گرفتم ولي نتونستم سال اول دانشگاه قبول شم ... 19 سالم بود كه متاسفانه مادرم فوت كرد و من موندمو برادرا و خواهرم و پدرم ... ارژنگ پرسيد چند نفريد ؟ مريم گفت : ما 7 تا بچه ايم ... 2 تا دختر ... 5 تا پسر ... از برادرا و خواهراش پرسيد ... گفت دو تا از برادرام سوم راهنمايي هستن ... يكيشون 17 سالشه و داره رشته ي طلاسازي رو مي خونه يكي ديگه 20 سالشه و بيكار ... يكي ديگه هم ازدواج كرده و 30 سالشه ... يه خواهر هم دارم كه ازدواج كرده و يه بچه ي گل هم داره ... (شامباسگامبالو) ... من هم كه 25 سال داشتم كه با يكي كه من ازش گذشتم ولي به خدا مي سپارمش عقد كردم ...مدت دو سال باهاش بودم ولي ديدم اون كسي نيست كه مرد زندگي باشه و اصلا احساس نمي كر كه متاهل شده ...ارژنگ بهد زده فقط مي خوند ... ولي كامل حرفاي مريم رو درك مي كرد ... ارژنگ گفت تو با اين وضعيتت چرا به نت اومدي و يا اصلا چطوري تونستي بياي و اصلا چرا اومدي چت ؟ مريم گفت من خيلي تنهام ...خيلي ...تنها آرزوم اينه كه يه روز با يه كيف پر پول برم بيرون براي برادرام لباس و هر چي دوست دارن بخرم ...همين ... ارژنگ گفت پدرت چه كارس؟ مريم گفت : .................... ... و ارژنگ متاثر تر از قبل فقط گوش مي داد مريم گفت من الان از اداره آنلاين هستم و هر موقع كه بتونم آنلاين ميشم و ميام تو محيط چت تا ببينم ديگران چي ميگن ... تو يه جمع مجازي قرار بگيرم و يكم برم تو رويا ... دروغ هايي كه تو اين محيط به هم ميگن ببينم و كمي از اين وضعيت خودمو در بيارم .و يه چند لحظه اي راحت باشم . ولي امان از اين مسئولم كه مدام مواظبمه ... البته خيلي آدم خوبي هست ... خيلي ...مريم ديگه بايد مي رفت خونه ... سرويسشون اومده بود و بايد مي رفت ... بعد از كلي ماچو بوسه از هم خداحافظي كردن و مريم رفت ... ارژنگ موند و حرفهايي كه تو فكرش مي چرخيد به مسئوليتي كه به گردن گرفته بود با بازيي كه با يه دختر داشت مي كرد ... سريع كامپيوترش رو خاموش كرد و از خونه زد بيرون ... نمي دونست داره كجا ميره ... فقط ميرفت ... قدمهاي بزرگ ...صداي كفشي كه رو زمين كشيده مي شد ...اشكهايي كه از چشماش سر آزير ميشد ... و جمعيتي كه نگاش مي كردن ...وقتي به خودش اومد ديد جلو يه مركز مشاوره هست ... رفت بالا و بدون نوبت سرش رو انداخت پايين رفت تو اتاق مشاور ...با گريه تمامي موضوع رو با مشاور در ميون گذاشت ...ولي مشاور كه با محيط نت آشنا نبود نتونست دركش كنه و .............. ... ارژنگ اومد بيرون و يادش اومد كه مريم گفته بود ياهو مسنجر ...رفت تو سي دي هاش گشت يه ياهو مسنجر پيدا كرد و نصب كرد و خلاصه اينقدر باهاش و رفت تا يه آي دي ساخت ... و باهاش آنلاين شد و اينقدر باهاش ور رفت تا تقريبا بهش مسلط شد ... فردايي ساعت 11 صبح همان طور كه قرار گذاشته بودن مريم و ارژنگ اومدن ... و مريم خوشحال از اينكه ارژنگ رو داره و ارژنگ بدحال تر از گذشته كه چنين كاري رو كرده ...ارژنگ پرسيد آي ديت چيه مريم ... مريم گفت : ......................... ... و بعد آي دي ارژنگ رو پرسيد ... ارژنگ بهش گفت : .................... ... و اونا از روزي كه خيلي ها رو با هم آشنا كرده بود و ................. خداحافظي كردن و به ياهو مسنجر ...نرم افزار شادي ها ...غم ها ...جدائي ها ...ستم ها ...ظلم ها ... پيوندها و ............. ... سلام گفتن ... و ............. روزها و روزها گذشت و ارژنگ با مريم حرف ميزد و به نوعي اونو از حالت افسردگي در آورده بود ... طوري كه مريم آرزو مي كرد تو خونه يه سيستم داشته باشه تا مدام با ارژنگ باشه ولي ارژنگ هر روز حالش بدتر مي شد چون داشت نوعي با احساسات يه دختر بازي مي كرد ... طوري كه هر شب خواب مي ديد ...يه روز بدون اينكه ارژنگ بخواد مريم شماره تلفنش رو داد و از ارژنگ خواست كه بهش زنگ بزنه ... ارژنگ كه خيلي سخت بود تا با مريم صحبت كنه خلاصه با درخواستهاي مكرر مريم مواجه شد و مجبور شد كه تماس بگيره ... ارژنگ زنگ زد و يه خانوم با صداي خيلي دلنشين گفت الو .... سلام ... بفرماييد ... از پشت خط ارژنگ گفت سلام عسل ... مريم يه لحظه انگار تو وجودش يه شعله اي نو روشن كرده باشن و با احساسات گفت : سلام آقايي ... خوبي عزيزم ... همچين كه گفت عزيزم ...تو چشاي ارژنگ اشك جمع شد و با صدايي لرزان مي خواست بگه ... مي خواست حقيقت رو بگه ولي نتونست چون با گفتن حقيقت دو حالت پيش مي يومد يا اينكه مريم گوشي رو مي گذاشت و حقيقت رو قبول ميكرد و اينكه مي فهميد كه به اين راحتي نبايد به كسي اعتماد مي كرد و مانند فرد قبلي به خدا مي سپردش و يك باره ديگه ضربه ي شديد روحي مي خورد ... و يا اينكه مثل يكي از دوستاي خودم باز هم در آغوش مي گرفتش ...ارژنگ نتونست انتخاب كنه و به مريم گفت كه نمي تونه صحبت كنه و گوشي رو گذاشت و دوباره برگشت به مسنجر و كلي اونجا با هم حرف زدن ... تا اينكه خيلي به هم نزديك شدن ... خيلي ... طوري كه  فكر كن سالها همديگرو ميشناسن و با هم زندگي كردن ...يه روز مريم با زبون بي زبوني به ارژنگ پيشنهاد ارتباطي نزديك تر ميده ... ولي ارژنگ كه شرايط چنين موقعيتي رو نداشت با هزار تا ماست مالي  قضيه رو عوض كرد ...يه روز تولد مريم شد ...ارژنگ واسش كادو پست كرد ... يه روز مريم گفت از ............. خوشش مياد ... ارژنگ ....... رو با دو شاخه گل رز براي مريم پست كرد ... يه روز واسش نامه داد ... يه روز واسش مقالاتي داد كه بيشتر با مواضع سخت زندگي آشنا شه ... يه روز واسش سي دي فرستاد و خلاصه .... ارژنگ تونست با يكي از دوستاي اينترنتيش از راه دور كه همشهري مريم بود مواظبش باشه و هر كمي و كاستي رو بدون اينكه خودش احساس كنه براش رديف كنه ... يه 4 ماه و نيمي از اين قضيه گذشت ... يه دو هفته اي از مريم خبري نشد هر بار به مريم زنگ مي زد با يه جوابي رو برو ميشد ... يه روز كه پشت سيستم نشسته بود ...تلفن زنگ زد ...يك بار ...دو بار ...سه بار گوشي رو برداشت ...رضا بود ... دوست اينترنتي ارژنگ هموني كه مواظب مريم بود تا اتفاقي واسش نيفته ...رضا با صدايي گرفته پشت گوشي گفت ... ارژنگ يه چيز مي گم كنترل خودتو حفط كن ...ارژنگ گفت بنال رضا واسه مريم اتفاقي افتاده ...؟؟؟ رضا با صداي بغض كرده گفت : ارژنگ مريم فوت كرد ... ارژنگ اشكاش سر ازير شد رضا توضيح داد كه ناراحتي قلبي داشته و متاسفانه ديشب فوت كرد ...و 2 هفته اي بود كه بيمارستان بود ... ارژنگ با گريه و هق هق كنان گفت ...كجا .. مراسم كجاست؟ كي؟ رضا بهش گفت : .............................. ساعت 8 شب بود ... هيچ كس خونه نبود ...ارژنگ سريع زنگ زد به موبايل مامان و باباش و گفت من دارم مي رم مسافرت و با كلي خواهش تمنا ساعت 22:30 دقيقه بود كه رفت ترمينال يه ماشين دربست گرفت و رفت ... فردايي ساعت 19:45 دقيقه بود كه رسيد به مقصد ...و چون به اون شهري كه محل سكونت مريم بود آشنا بود خودشو رسوند به خونه ي مريم اينا (نشاني رو مريم داده بود)و ديد بله ... همون طور كه رضا گفته بود ... خونه اي قديمي ... درهاي كلون دار ....ديوار ريخته ... تاغچهاي سنگي ... پرده هاي سياه ... صداي تلاوت قرآن ...آروم رفت تو كوچه با ساكي كه تو دستش بود نا خداگاه از دستش افتاد ...وارد خونه شد كه درش باز بود ...سقف خونه اينقدر قديمي بود هر لحظه امكان ريختن داشت ...پنجره ها به جاي شيشه با تيكه هاي گوني حفاظ شده بود ...سمت چپ دو برادرش رو ديد  بغض كرده به اتاق مريم نگاه مي كردن ... ارژنگ وارد خونه شد ... پدر مريم رو ديد و گفت سلام آقاي .......... ... پدر مريم با قيافه اي بهت زده پرسيد شما؟ در همين حين خواهر مريم از ته حياط اومد جلوي ارژنگ و گفت ... آقاي ارژنگ ............ شما هستين؟ ارژنگ با چهره اي مضطرب و با لبي لرزان گفت بله !!! خواهر مريم گفت چند لحظه تشريف داشته باشين ...الان ميام ... رفت تو خونه بعد از چند لحظه برگشت و پاكتي رو به ارژنگ داد و گفت : آقاي ارژنگ اينو مريم قبل از رفتنش به من داده بود و در آخرين لحظه بهم گفت تو مياي و گفت وقتي اومدي اينو بهت بدم و بهم گفت از طرفش از ته دل بگم دوستت دارم ... ارژنگ ميشينه رو زمين و ديگه چيزي نميگه ...بعد از چند دقيقه رضا از راه مي رسه و چون فقط يك دوست اينترنتي بوده و ارژنگ رو نميشناخته با پرس و جو ارژنگ رو پيدا ميكنه ... و ميره ميشينه پيشش و ميگه سلام ارژنگ ...تسليت ميگم من رضا هستم ... رضاي ..... و اسم آي ديشو ميگه ...ارژنگ سرشو بلند ميكنه و تو چشاي رضا كه 25 سالش بود نگاهي ميكنه و با گريه ميگه من بد كردم من بد كردم و سرشو مي ذاره رو شونه هاي رضا و تا جايي كه جون داشت گريه مي كنه طوري كه از حال ميره و رضا اونو به بيمارستان ............ مي رسونه ...ارژنگ بعد از چند ساعت به هوش مياد مي بينه لوله ي بلند سرم از پايه ي سرم به دستش وصله وقتي به خودش مياد رضا رو ميبينه كه با يكي از برادر هاي مريم كنارش نشستن ...بدون هيچ درنگي ميگه نامه ...نامه ...نامه ...و رضا نامه رو از جيبش درمياره و ميده دستش ... و از رضا و ........... مي خواد كه از اتاق بيرون برن ...نامه رو كه باز ميكنه ...ميبينه اولش نوشته ...به نام خدا ...سلام ارژنگ عزيزم ...ميدونم وقتي اينو مي خوني من نيستم نميدونم تو كجايي ولي مي دونم كه اينو مي خوني ...فقط دو جمله واست مي نويسم ...اولي اين كه مي دونم 17 سالت هست و دوستت دارم براي اينكه خواستي مشكلمو كه همانا تنهايي هست حل كني بهت مي گم از صميم قلب عاشقتم ..و عاشق پا به دنياي ديگه مي ذارم ...طلب حلاليت ...مريم ... (اين نامه كمي بيشتر از اين بوده ولي به درخواست ارژنگ فقط همين قسمت انتشار پيدا ميكنه) ...اين داستان به پايان رسيد الان ارژنگ ما هست و شاهد اين قضايا و خواننده ي هميشگي اين بلاگ و وبلاگهاي ديگم ...ارژنگ هست با مريمش ...مريمي كه عاشقش بود ...
مي دونم كه اين اتفاق ممكنه بارها افتاده باشه ...حتي دوستان ديگر هم چنين اتفاقي را به وضوح ديدن ... شما ...آره شما ...مي دونم كه زخمت رو دوباره تازه كردم ولي گاهي اوقات اين زخمها التيام دهنده ي دردهاي فعلي هست ...گاهي اوقات حقايق رو به چشم همگي باز مي كنه ...و چيزهايي كه قبلا نمي ديديم رو آشكار مي كنه به سوي هر خواننده اي ... در پايان باز هم از ارژنگ عزيز ...و تمامي دوستاني كه اجازه دادند اين داستان اينجا مطرح شه ...كمال تشكر رو دارم ...براي شادي روح مريم عزيز هم دعا مي كنيم و طلب مغفرت ...التماس دعاي خير

نظرات ()

ســـــــــــــلام خدمت تمامی دوستان و عزيزانی که لطف می کنن و به اين کلبه ی حقير تشريف ميارن و با نظرات گرانقيمت خود اينجانب را مورد الطاف خويش قرار می دهند ... پرسيده شد کجا هستم ... عرض می کنم همين دور و برا ...زندگی سخته ...  ... ولی چشم ...

~~~~~~~~~~~~~~

چند روز پيش داشتم از اتوبان تهران-کرج می گذشتم چشمام خورد به پشت يه خاور ... يه جمله ای نوشته بود که خيلی منو تو فکر فرو برد ... نوشته بود:

امروز.. همان فرداييست که ديروز نگرانش بودی

نظرات ()

يادتونه سونی تو يکی از تبليغاتش يه کليپ نشون ميداد که با هندی کم سونی يه شخص داره فيلم ميگيره بعد دکمه ی بازگشت رو ميزنه فيلم به عقب بازميگرده و در آخر گوينده ميگه:

زندگی دکمه ی بازگشت ندارد

نظرات ()

چقدر خوشکله!!!دمت گرم!!!

من که نمی دونم اين چيه !!! سرم گيج رفت اينقدر برج ديدم ... اههههههههههه!!!

نظرات ()

اين روزها ، اگر چه او مفهوم زندان، انفرادي و … را بيشتر درك مي كند، اما كلامش جز از پرندگان و خورشيد نقاشي هايش نيست.

اگر چه قلب مادر از واگويه هاي اين كلام كه «اين بار پدر را آنچنان بر زمين خواهم كوفت تا ستون فقرات اش در هم خرد شود» در تنگي قفس استخواني خود را به در و ديوار مي كوبد و تو مي تواني با نگاه در چشمان كوچك و روشن نيايش هراسي نامفهوم را بخواني، ليك كاغذهاي دفتر كوچك نقاشي «نيايش» در تب و تاب رويشي تازه از سبزينه هاي عشق دختركي كوچك به پدرش لحظه شماري مي كنند.

دختركي كوچك كه در محروميت از آغوش پر مهر پدر آنچنان سبز مي انديشد كه قلبش در باور اين سبزي براي حلول جنگل در خانه كوچكشان بي تاب است.

به راستي، آيا معجزه أي نيز قادر خواهد بود تا روزهاي خشك تنهايي مادر را نيز رنگي از سبزي زند؟!

نظرات ()

می دونستی خيلی باهالی؟

فکر کردی تهشی ....عمرن ...تونستی فيفا ۲۰۰۰ منو ببر(پلی استيشن)

نظرات ()

حيف بود شما نبينين!!!

طفلکی گاوه!!!آخی !!!

نظرات ()

گودزيلای رنگی!!!

اينجا کجاست؟

نظرات ()

کف نياری خوشکل!!!

نظرات ()

اخماتو باز کن ....لــــــــوس!!!

جان فدای توپ...نکشی خودتو!*

نظرات ()

اينا مال من بيــــــــد!!!

ميدونی داری رو چی ميفتی؟!!!

نظرات ()

بدون شرح!!!

نظرات ()

بدون شرح!!!

نظرات ()

 راستشو بگو !!از مغولستان فرار نکردی؟

وااااااااااااااااای !!!واسه چی می خندی شيطون؟ ها؟

نظرات ()

جيب هايت را پر كن

از سپيده و آفتاب

وقتي به ديدار كسي مي روي

كه در گود ترين جاي شب

به انتظار توست.

نظرات ()

کسيكه قصه من را نوشت و از بر كرد

تمام ثانيه ها را شبيه من سر كرد

نظرات ()

گفتم كه اين شناسنامه اصلا به من ربطي ندارد
و هيچ نسبتي هم با فردوسي ندارم
با سرطان محمود چرا؟
بچه كه بوديم تيله بازي مي كرديم در غرنه
و عصباني كه مي شدم
به اس مي گفتم سرطان
سلطان نه،سرطان با سين وري.
آن وقت هنوز لام اختراع نشده بود
سند هم بخواهيد مي دهم
كتيبه هاي پارسي را كه خوانده ايد
من فقط بالهايم را قيچي كرده ام
تا كسي پي به هويتم نبرد
شناسنامه ام را مي گوييد؟!
گفتم كه اين شناسنامه اصلا به من ربطي ندارد
پيدايش كردم
دم دروازه
پشت درختهاي كنار جاده افتاده بود
پيدايش كردم
چالش كرده بودند زير درخت ها
به دردم مي خورد
بي هويت كه نميشد وارد شهر شدو
رفت وسط ميدان ايستادو
نفس كش طلبيد.
عكس رويش را مي گوييد؟!

خوب معلوم است كه عوضش كرده ام
صورت خودم را چسبانده ام جايش
نه سهراب را مي شناسم
نه اسفنديار را
سودابه را چرا!
فقط يك بار ديدمش در بازار برده فروشها
گذاشته بودنش به تماشا
نمي فروختنش
گذاشته بودنش به تماشا
تا كنيزهاي سياه سوخته اشان را آب كنند
به مرداني كه دهانشان آب افتاده بود
از تماشاي سودابه
كه سفيد بود و چاق
با چشم و ابروي قجري
مثل همين تابلويي كه زده اند اينجا
سر در شمس العماره
فقط همين يكبار ديدمش
نه تهديدش كردم و نگفتم فاسد است.
اربابي كه بهايم را پرداخت
بهايم را،نه خون بهايم را
گفت…
گفتم كه همه اش ساختگي بود
براي ورود به شهر
بقيه اش را،هم كه خودتان خوانده ايد
و اين شناسنامه هم اصلا ربطي به من ندارد.

نظرات ()

با جامه يی سياه
دلم از تمام جهان
به خانه باز آمده است
پاره يی که در خامه می تپيد
نمی تپد ديگر
و گوری
در انتهای خيال
دهان گشوده
صدا ميزند مرا
سر از پا نمی شنتاسد
دختری که
-پرنده بال می گشايد و
او نگاه می کند-
خيره می شود به جايی دور
کجا؟
او نمی داند
وقتی تمام درچه های زندگی بسته است
پرنده بال می گشايد
او نگاه می کند به جايی دور
آن نگاه طولانی
همين که به پشت سينه ی ديوار می رسم
به سينه يی از سيمان می خورد و
بخش می شود و
حالا
هزار چشم به گذشته ی من نگاه می کند
با اين همه چشم
به مرده من خيره مانده ايد
که چه بشنويد؟
آن نگاه طولانی
پا پس کشيده

دارد مرا دنبال می کند
من
پا پس کشيده ام
از اول اين شعر هم
من آن نگاه طولانی را
دنبال می کنم
همين که به پشت سينه ی ديوار می رسد
به سينه ای از سيمان می خورم و
تمام روز را می نشينم و به روز های گذشته نگاه می کنم.
گاهی سکوت
تو را به جايی مي برد
که او آنجا نيست
هيچکس آنجا نيست
مي روی و
باز می گردی
همنوز ايستاده نگاهت می کند
نگاهش اگر لبی شود
لب اگر بگشايد
خدا را
آنجا کجا بود
به او چه بايد گفت؟!

نظرات ()

امروز عمل لاله و لادن آغاز ميشه ...بياين دعا کنيم تا اين عمل به خوبی و به سلامت به اتمام برسه و لاله و لادن عزيز به جمع دوستان و عزيزانشون برگردندو به زندگی عادی خودشون تو اين جهان ادامه بدن ...به اميد آن روز ... التماس دعای خير.

نظرات ()

ســـــــــــــــــــلام ... می خوام يه داستان تعريف کنم ... داستانی از .........
به نام خدا
يکی بود يکی نبود
يه شهری بود با انواع آدمها،خوب ،بد ،زيبا،زشت،مهربان،شمرو........... هر چي دوست داشتين پيدا ميكردين تو اين شهر ... تو اين شهر زنان و مردان با هم از همه نظر مساوي بودن و مردم صاحب اين شهر بودن .بچه ها تو كوچه ها بازي مي كردن .هر نوع بازي ي ي كه به فكرت مي رسه .ولي اين شهر مثل افسانه ها يه جادوگر خطرناك و غمگين داشت .اين شهر يك چيز ديگه هم داشت .و اون چيز يك پسر به نام محمد داشت(نه بابا من نيستم)اين آقا محمد ما خيلي بازيگوش و در عين حال خوش قلب بود ...البته يادم نره كه اين محمد ما خيلي تو شهر اعتبار داشت و با سن كمش خيلي ها ازش حساب ميبردن ... البته حساب نه ... نوعي احترام.به هر حال روزي از روزها جادوگر غمگين به شهر مياد هر كي يه طرف فرار مي كنه و شهر خالي از سكنه ميشه ... فقط پير مردها و پير زنها باقي مي مونن ... و يكي كه اسمش محمد بود ... آره اين همون محمد ... جادوگر وارد شهر ميشه و به هيچ جايي آسيب نميرسونه و مثل ديو هاي با كلاس به طرف منزل محمد ميره ...محمد كه از اين موضوع با خبر ميشه سريع يك گل از گلدون خونشون بر ميداره ...تو گلاب فرو ميبره ... بوسه اي بر سرش مي زنه ... و از پله هاي خونشون تند و تيز پايين ميره و از كناره ي حوض مي پره و باد عبورش موجي رو تو حوض پديدار مي كنه اين موج ماهي رو از خواب بيدار ميكنه ... ماهي قرمز كوچولو خودشو تكوني ميده .. باله هاشو كش مياره و خستگيشو در مي كنه و سرشو از آب بيرون مياره ميگه ... محمد .. محمد ... محمد ...محمد وقتي صداي ماهي پردهي گوششو به تكون وا ميداره بر مي گرده و ميگه ((جانم عزيزم))ماهي ميگه محمد با اين عجله كجا ميري ؟محمد ميگه دارم ميرم به پيشواز جادوگر ...ماهي ميگه اون ديو خطرناك؟محمد جواب ميده آره!!! و با سرعت در خونه رو باز ميكنه و ميپره تو كوچه ولي وقتي قدمش رو تو كوچه ميذاره ...با يه صحنه ي عجيب رو برو ميشه ؟اون صحنه دقيقا خودش بود ... البته خودش نبود ... همون ديو بود ولي با همون گل با همون بوي گلاب با همون بوسه بر لبه ي گلبرگش ... محمد سر جاش خشك شد .... ديو اومد جلو گفت سلام محمد جان ...محمد با چهره اي بهت زده گفت : س س س سلام ... حال شما خوبه؟ديو گفت:ممنونم و فـــــــــــــــــــرياد زد ديگه غمگين نيستم... فريادي زد كه به گوش همه ي اهالي شهر رسيد ... محمد گفت خوشحالم ... جادوگر محو شد ... ماهي تو حوض اومد رو آب و پودر شد ... گل تو دست محمد پژمرد ... فقط يك چيز باقي موند... گلي با عطر گلاب و بوسه اي بر لبه ي گلبرگش روي زمين ... محمد خم شد و گل رو برداشت ... و ديد كه روش هك شده ... به فكر آينده باش !

نظرات ()

با هرچه عشق، نام تو را مي توان نوشت
با هرچه رود، راه تو را مي توان سرود
بيم حصار نيست كه هر قفل كهنه را
با دست هاي روشن تو مي توان گشود
دل روشني دارم أي عشق صدايم كن از هر كجا كه مي تواني …
صدايم كن از گلوگاه سبز شكفتن
صدايم كن از صدفهاي سرشار باران
صدايم كن از اوج غربت عشق
صدايم كن از خلوت خاطرات پرستو
بگو پشت پرواز مرغان عاشق چه رازيست؟
بگو با كدامين افق مي توان تا شقايق خطر كرد؟
بگو با كدامين نفس مي توان تا كبوتر سفر كرد؟
مرا خوب مي شناسي تو أي عشق
من از آشنايان احساس آبم
همسايه ام مهربانيست … و طوفان يك گل مرا زيرور كرد

دل پردردي داشت به آرامي سخن مي گفت و از بي مهريها مي ناليد. سروده فوق زبان حال او بود! از اين كه عشق دختري، خواب و خوراك او را ربوده خيلي حوصله حرف زدن نداشت. چند جمله گفت و از كنارم برخاست و رفت.
من ماندم و خيالاتم. جملات فوق توصيف گوشه أي از حال و روز جوان عاشقي است كه بر روي نيمكت محوطه دانشگاه ، گوشهاي شنوايي براي شنيدن پيدا كرده بود. جواني كه در اين دنياي بزرگ فقط دل شيدايي داشت و بس.
فقط همين!! نه پدر پولداري، نه خانه مجللي و نه … در ميان بستگان او، صاحب منصبي هم پيدا نمي شد كه براي اشتغال او پارتي بازي كند. اگر بخت يار او بود و روزي در مرحله اول جذب علمي دواير دولتي، قبول مي شد، احتمالاً در مراحل بعد صورت تيغ زده و پيراهن آستين كوتاه و شلوار لي او، مشكلاتي ايجاد مي كرد. اول كه شروع به صحبت كرد، خيلي ميل به گفتن نداشت. در يك مهماني با دختري آشنا شده بود. اول زيبايي و قد و قامت دختر و بعد اخلاق و رفتار او، حسابي جذبش كرده بود.
از پدرش گفت. صاحب مغازه أي در يكي از محله هاي قديمي گرگان كه البته عشق او را گناه نابخشودني مي دانست! از آينده تيره و تاريك خود، از دستان خالي و … از نفاق ها و دورويي ها … از ظاهر سازيها و … خلاصه از بي كسي خود … آنقدر گفت و گفت تا آنكه اشك در چشمان او جمع شد.
در اين جا لحظه أي به خود فرو رفتم در فكر اين كه چه پاسخي براي او دارم؟ گيرم كه جوابي به او دادم و رفت. با خيل عظيم جوانان مقل او چه كنم؟ با قلب و دل پاك خسته از نامهربانيها و رياكاريهاي آنان چه بايد كرد؟ عجب! عشق آنان را «ذنب لايغفر» خوانديم.
شاد زيستن و تنوع طلبي آنان را در حصاري از تنگ نظري ها و سليقه هاي قديمي محصور كرديم . غافل از آن كه عشق پاك و صادقانه آنان بر طبق «فألف بين قلوبكم» ريشه خدايي دارد كه شايد اين عشق بتواند دستمايه أي جهت قرب بيشتر آنان به خداي معبود و معشوق جهان هستي قرار گيرد. يعني همان مقصد و هدف عارفان و سالكان راه خدا.
زمان آن رسيده است كه خواسته ها و تمايلات جوانان را باور كنيم و به دور از سليقه هايي كه به 50 سال قبل تعلق دارند، در عصر «دهكده جهاني» زمينه هاي جواني كردن آنان را بيش از پيش فراهم سازيم تا جامعه أي شاد و پويا داشته باشيم.

به اميد آن روز

نظرات ()

ســــــــــــــــــــــلام ... واي نميدونين اين مسافرت چقدر تلخ بود ... براي چي؟براي اينكه از شما ها و از اينجا دور بودم ...ولي به هر حال اومدم ... حق يارتون ... كوچيكه همتون ممد ۲

نظرات ()

يه زمانی بود که فرد می تونست هر کاری بکونه ولی به مرور زمان اين وضعيت عوض شد و با گسترش جوامع فرديت مرد و جاشو گروه گرفت .
حالا ما هم يه گروه شديم.
مردم ـ ما ـ جوونا {پيروزی}

پس يا علی

کوچيکه همتون ممد ۲

  

نویسنده : ممد2 ; ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ فروردین ،۱۳۸٢

تگ ها : وبلاگ ، پرشین بلاگ

نظرات ()